Toen Peppa bij mij kwam als een uitgemergeld moedertje, was ze een heel
timide en onzeker hondje. Ze liep vaak met haar staart tussen de benen, was
bang voor deuren en harde geluiden en wist niet goed hoe ze moest spelen.
Haar knuffeltjes liet ze links liggen; slapen voelde voor haar het veiligst.
Ook had ze het niet makkelijk qua gezondheid: kort na aankomst kreeg ze een
zware darmontsteking en had ze veel pijn door haar slechte gebit, waarvoor
uiteindelijk twaalf tandjes zijn getrokken.
Sindsdien is Peppa enorm opgebloeid! We herkennen haar niet meer
terug. Vooral de afgelopen maand is ze echt tot leven gekomen. Ze heeft
zoemies door het hele huis, rent het liefst keihard rondjes en heeft al haar
speeltjes ontdekt. Ze wil het liefst de hele dag spelen en stoeien. Ze zit
boordevol energie, eet heel goed en is inmiddels vijf kilo aangekomen. Wat is
ze toch ontzettend knap geworden.
Peppa is waanzinnig lief, aanhankelijk en ook heel sociaal. Ze vindt het
geweldig om met andere hondjes te spelen en zoekt makkelijk contact. Daarnaast
is ze een echt clowntje: ze is zรณ grappig dat we ons hier regelmatig doodlachen
om haar. Ze is namelijk een beetje klungelig en onhandig soms, wat enorm
schattig is.
’s Avonds ligt ze gezellig bij mij op de bank, ze houdt van haar bedje en
zachte dekentjes en wordt hier enorm verwend. Als een echte prinses!
Vandaag maakte ze een grote wandeling in de sneeuw, wat ze fantastisch vond.
Ze straalt, zit vol levenslust en gedraagt zich met al haar energie bijna als
een pup.
Ik ben ontzettend blij en dankbaar dat ze bij mij is en dat ik haar, ondanks
haar leeftijd, nog een heel mooi leven kan geven ๐. Ik raad iedereen aan
om ook zeker de wat oudere hondjes een kans te geven. De dankbaarheid die je
ervoor terug krijgt is onbetaalbaar.
Liefs,
Noella en Peppa
Geen opmerkingen:
Een reactie posten