( in augustus vanuit Malaga als Merida en Moana bij ons gekomen).
In Juni was ik met onze twee dochters een aantal dagen in Malaga. Omdat onze
jongste dochter een paar jaar geleden met een vriendin bij de stichting was
geweest moesten we er volgens haar even heen.
Maar dat ‘kijken’ is een beetje moeilijk voor ons.
We vroegen om een hondje , niet groot, maakt niet uit qua uiterlijk, maar
wel dat het goed gaat met de katten. Want we hebben drie katten, die als
prinsjes bij ons leven. We werden naar verschillende hondjes geleid, die
allemaal goed zouden kunnen met katten. Onze jongste dochter bleef staan bij
een zwarte hond , middelgroot, haar keuze was gemaakt. Hondje werd
‘gereserveerd’ . Maar in de taxi naar het appartement terug, besloten we al dat
we haar zusje niet wilde achterlaten. Gebeld en doorgeven dat we ze allebei
wilden. Moana en Merida in ons hart al mee naar huis. Maar we moesten wachten
tot half augustus tot ze kwamen.
Namen werden bedacht, Merida werd Nuba en Moana werd Mio. Manden, speeltjes,
bakjes, voer, botjes, knuffels, snoepjes, riempjes, poepzakjes, extra
kattenpalen, en zo kan ik wel doorgaan , werden aangeschaft.
Half augustus was het zover! Dat ophaalmoment is emotioneel, terug in de
auto deden ze meteen fantastisch.
Eenmaal thuis keken ze rond,
Met enthousiasme! Maar de kennismaking met de katjes was meteen drama. Ze
blaften en vlogen er op af. Zo voorbereid als we waren, zo mis ging
het. Gelukkig niets echt gebeurd.
Katjes waren erg geschrokken. Lang verhaal nog langer: Honden in kamer,
keuken en tuin, katjes in de gang, slaapkamers kantoor enz enz. Deurhekjes
tussen alle deuren. Honden coach erbij, dierengedragsdeskundige erbij, veel
tips en hulp en nog steeds, en we hopen dat het ‘ooit goedkomt’ , al moet ik
bekennen dat het vertrouwen daarin wat minder wordt. Maar we laten niet los
natuurlijk . Toen we het hadden nagevraagd bij ACE werd alleen gezegd dat we
een van de twee honden tijdelijk elders onder moesten brengen. Dat vonden we
los van onmogelijk geen oplossing. Wel jammer dat destijds zo werd
gezegd dat ze goed met katten konden, en we nu achteraf bekeken, denken dat dat
helemaal niet bekend was.
Maar los van dat zijn het heerlijke , lieve, schattige,
ondeugende , aanhankelijke , geweldige hondjes en we zijn er stapelgek op!! En
we zijn heel blij dat ze allebei bij ons zijn, ze zijn zo gek op elkaar ook!
Altijd samen! Zo lief!
(Al hebben ze alle stoelen in de keuken inmiddels kapot gebeten, de hele
tuin omgegraven en drie afstandsbedieningen gesloopt๐คช๐
)
Ze gaan heel graag mee naar de bossen, rennen heerlijk rond daar en komen
altijd meteen bij ons terug, zwemmen graag daar in de bossen in het meertje,
spelen met alle andere honden, gaan goed in de auto, zitten op stoelen aan
tafel bij ons ( en lopen met hetzelfde gemak via de tafel van de ene naar de
andere kant ๐ฅด๐)
Liggen liefs op schoot , of naast je op de bank. Gaan graag mee wandelen
hier in de polder, spelen graag in de tuin. Op de Hondenschool zijn ze het
beste kindje van de klas om er vervolgens thuis niks mee te doen Hahahahha๐๐.
We zijn er allevier hartstikke gek mee!
We hopen dat alle hondjes en katjes bij jullie ooit een heel fijn thuis
krijgen, een nieuwe kans.
En wat jullie voor de dieren doen met zo een fantastische groep
vrijwilligers is intens bijzonder!
Dankjulliewel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten