Risa,ons Spaanse zonnetje.

        

Woensdag 25 april 2012

Vandaag is onze Risa gesteriliseerd,om half elf is ze geopereerd { ik ben bij haar gebleven,tot ze onder narcose was} half twaalf kon ik haar al weer ophalen.

Ze liep me al zwierderig tegemoed!!!!!

Het is nodig ,maar als ik haar nu als een zielig hoopje zie bibberen en piepen,heb ik toch enorm medelij met haar.

 

En dan te bedenken dat ik laatst een foto tegen kwam ,van honden uit Servie die na een sterilisatie gewoon neergekwakt werden op een palet!!!!

De haren rijzen je omhoog bij zulke gruwelijke  praktijken !!! Dan weet ik dat we er goed aan hebben gedaan,en bij ons krijgt ze alle goede zorg,en liefde die ze nodig heeft.

Een groet vanuit het  hoge noorden : Trino en  Pietie, pootje van Risa

                                                                                                                                                                                                                                                                                                              

Ayla voorheen Sam

Wij wilde laten weten dat Ayla het erg naar haar zin heeft bij ons in het gezin.

Sinds dag 1 dat ze bij ons is heeft ze al een maatje die woont verder op in de straat, Bernesenner Boo.

Die 2 knuffelen wat af als ze elkaar zien.

 

Ook heeft Ayla geholpen met onkruid wieden in de tuin helaas kon zij niet zien dat dit geen onkruid was maar mooi bloeiende planten en boompjes.

Onze dochters zijn helemaal weg van Ayla ze is erg groot maar knuffelen kan ze als de beste.

Geregeld komt ze bij mij of bij Arne op schoot kruipen en dat is niet niks om dat op schoot te hebben!!

 

Wij zouden Ayla voor geen goud meer kunnen missen in ons gezin.

 

Groetjes van de fam. Frigge uit Assendelft

 

 

Een dutje

Een oudere, moe lijkende hond liep mijn tuin in. 

Aan hoe hij eruit zag, kon ik zien dat hij goed verzorgd was en waarschijnlijk dus een liefhebbend thuis had.
Hij kwam op z'n gemakje naar me toe en ik gaf hem een paar klopjes op zijn kop; daarna volgende hij me mijn huis in, liep langzaam naar de hal, krulde zich op in de hoek en viel in slaap.

Een uur later liep hij naar de deur en ik liet hem eruit.
 De volgende dag was hij er weer, groette me in de tuin, liep naar binnen, zocht zijn plekje in de hal en sliep er weer een uurtje. Op deze manier verliep het een paar weken.  
Nieuwsgierig geworden klemde ik een briefje aan zijn halsband: "Ik wil graag weten wie de eigenaar is van deze mooie, lieve hond en of u zich ervan bewust bent dat uw hond haast elke middag naar mijn huis komt om te slapen."

De volgende dag arriveerde de hond voor zijn dutje, met een ander briefje aan zijn halsband: "Hij woont in een huis met 6 kinderen, waarvan 2 jonger zijn dan 3 jaar. Hij probeert zijn slaap in te halen. Mag ik morgen met hem meekomen?"

Eddie.

Eddie kwam bij ons op 13-2-2012, vanaf het begin ging het al goed.
Behalve dat er wat gezeur was op Schiphol.
Hij sliep meteen in de bench en is ontzettend lief.
Dat hij Leishmania heeft werd ons keurig verteld van te voren door Pia.
En met wat uitleg en info via internet besloten wij om er toch voor te gaan.
Daar hebben wij geen moment spijt van!
Nu heeft hij Milteforan en wachten we af hoe het gaat.
Maar we genieten iedere dag van onze Eddie hij is echt een schat.
Binnen 2 weken liep hij al los naast me waar het mag en kan.
En we hebben een cursus met hem gedaan.

Groetjes Evelyn Haak en Eddie

Bericht van Maikey voorheen Pluto

Hier 2 foto's van Pluto nu genaamd Maikey die sinds zondag bij ons is. Het gaat erg goed met hem en heeft zijn plekje in ons gezin gevonden en vriendschap gesloten met onze andere hond Astor. Hij is heel erg aanhankelijk en echt een heel lief hondje. Ook buiten met andere honden gaat het super en ook het bos vind hij al geweldig. Hij leert graag, gelukkig maar want hij moet nog wel een hoop leren. Van basis dingen tot manieren :-)
bedankt!
Fam. Rotte en Maikey

Happy family

Deze video toont een dakloze die in de straten van Santa Barbara (California USA) leeft met z'n "mascottes".
Hij is er elke dag en de mensen betalen om foto's te maken.
Daarmee moet hij leven met z'n dieren die op de 1ste plaats komen.
De dieren zijn goed gevoed, lief en heel sociaal, een hechte "familie".
De man heeft voor de hond een "zadel" gemaakt, zodat de kat minder moet lopen.
Op een dag naderde een rat heel voorzichtig, ondervond dat de dieren hem niet wilden opeten en besloot te blijven.
De man legt uit dat iemand hem 20 dollar wou geven om z'n dieren te fotograferen.
Sinds die dag "werken" ze samen in de straat en bewijzen dat het mogelijk is om dieren,
gekend als vijanden van mekaar, in harmonie samen te laten leven.
De burgemeester van Santa Barbara maakte deze video om ze als Kerstwens naar z'n familie en vrienden te sturen.
Laat deze mooie beelden niet verloren gaan!!!

http://www.youtube.com/v/D85yrIgA4Nk 

Every Cat Should Have A Dog

Klik hier. voor meer foto's

Moet je gezien hebben !!

Iedereen gaarne tekenen tegen de stierengevechten !!

Willen jullie allemaal  mee tekenen tegen deze onmenselijke en afschuwelijke praktijken,

 

Fabienne

Klik hier

 

Tu nombre: Uw voornaam

Tu apellido: Uw achternaam

Tu correo-e : Uw mailadres

Cód. Postal: Uw postcode  (ik heb gedaan postcode en Nederland)

Acepto las Norm. de Uso y Pol. de Priv.

Dit even aanvinken

Aankomst Schiphol 23-04-2012

J

Groetjes

Namens Maeve, Donut, Leon en Marga

Iedereen heel veel geluk met jullie Spaanse honden!!

Helmut, Greta en Yako naar huis vandaag !!!!

De baasjes van Yako kwamen hem speciaal halen, het wordt een verwende lieverd, dat kan je al zien,...

 Onze Helmut ging na vele maanden weg bij zijn fostermama Diane, tranen van verdriet,...

Hier Sekmeth even aan het woord.....

Hoe ik er aan toe was toen ik in handen van ACE kwam was geen pretje te noemen, de wond aan mijn keel liet de vrijwilligers zien dat ik vreselijke dingen heb moeten doorstaan. Gelukkig kwam ik nu in goede handen en zorgde deze handen er voor dat ik  herstelde en weer vertrouwen kreeg in de mens. Ik deelde mijn kennel samen met Maeve en we hadden samen de grootste lol, vrijwilliger Caroline ging geregeld met ons wandelen en maakte dan vaak ook mooie foto's van ons. En toen kwam het goede nieuws, iemand had mij gereserveerd, een aardige man, tenminste dat was wat ze mij vertelde. 7 April heb ik de grote reis gemaakt naar Nederland en kwam ik aan in Rotterdam. Daar heb ik mijn nieuwe baas ontmoet en zo kwam ik uit de Hel in de Hemel. Ik heb alle aandacht, een lekkere mand, een zachte bank, twee armen die me liefhebben en de vele wandelingen die we maken. Daarvoor terug geef ik al mijn liefde, alle gezelligheid, alle braafheid en mijn zindelijkheid. Ik doe het heel erg goed zeggen mijn mensenvrienden, ik kan al alleen zijn, ga dan gewoon lekker slapen op de bank en ik ben helemaal zindelijk. Mijn baasje is enorm blij met mij en ik met mijn baasje! Dank je wel lieve Martin voor jouw vertrouwen in mij, jij en ik voor altijd, ik en jij voor de rest van mijn leven!

 

Ik heb trouwens gehoord dat Maeve ook geadopteerd is, door mensen in Nederland!

Mochten jullie het leuk vinden dan mogen jullie contact zoeken met mijn baasje, wie weet ontmoeten Maeve en ik elkaar dan nog wel een keertje.

Dan mag er een mail verzonden worden naar ace.nantastic@live.nl  dan zorgt Nanda er voor dat de mail bij mij en mijn baasje komt.

 

Dankbare poot,

Sekmeth

 

Geschreven uit mijn naam door vrijwilliger Nanda

 

Woef!!

 

 

 

 

Mushu voorheen Salve, heeft helemaal haar plek gevonden.

Hallo bij de 1ste nazorg werd gevraagd of ik een stukje voor het blog kon schrijven.

Ik kan alleen maar zeggen dat Mushu een heerlijke hond is, zindelijk is, ze slaapt alleen en kan al een tijdje alleen  zijn en ze doet alles wat een jonge hond zou moeten doen. Ze steelt leesbrillen en haalt met veel plezier de prullenbakken leeg, maar is vervolgens niet te beroerd om je even te helpen om alles weer op te ruimen.

Het gaat heel goed met haar. Sinds 2 weken loopt ze tijdens de wandeling, waar dat is toegestaan, ook gewoon los en ze luistert heel goed.

We hadden ons geen liever en leuker hondje kunnen wensen. We zijn weer compleet!

Groetjes van Anne en een pootje van Mushu.

Eerst even controleren of er geen mollen of muizen in de tuin zitten.....................................



En dan lekker slapen met poesie!



Bassie voorheen Sebastiaan heeft een gouden mand !!!

Met Bassie gaat het super! Het is een fantastische hond! Hij luistert enorm goed, loopt super aan de riem, kan met alle honden opschieten en is een echte schoothond :-). Hij is helemaal idolaat van mijn vader (echt me and my shadow hahaha). We wandelen vaak met Bassie in het Purmerbos en in de directe omgeving van het huis (park, bos etc). Hij ziet er ook echt fantastisch uit (zie foto's).

Enig minpuntje is dat hij doodsbenauwd is voor de dierenarts. Hij heeft daar blijkbaar niet zo'n hele goed ervaring mee gehad. Na ongeveer een maand had Bassie last van kennelhoest. Hij raakte echt helemaal in paniek toen hij een prikje kreeg. En hem lichamelijk onderzoeken gaat ook niet al te makkelijk. Wij kunnen zelf wel alles met hem doen bv aan z'n voeten en z'n oren komen enz. Is denk ik ook een kwestie van vertrouwen.
Gelukkig heeft onze dierenarts heel veel ervaring met paniekerige honden. Dat scheelt enorm.

Wat ons ook is opgevallen is, dat hij regelmatig op zijn tenen bijt. Echt heel hard, tot piepen aan toe. Vanavond gaan we weer even voor een check-up naar de dierenarts, hopelijk vindt de dierenarts de oorzaak, zodat het verholpen kan worden. Maar verder is het echt een moordhond en we zijn ontzettend blij met onze Bassie!

Geschreven door de dochter van de adoptanten
de familie Gootjes.

SAMEN .............

Hallo, hier nog even een berichtje vanuit Enkhuizen. Ineke ik zou graag op de blog vertellen over twee hondjes adopteren. Ik zie, dat hondjes die bij elkaar horen, niet gauw worden geadopteerd. Zoals Kain en Abel, Hansel en Gretel, Tony en Jerry etc. Ik heb nu een paar maal twee hondjes tegelijk geadopteerd. Hondjes die niet samen opgroeiden, maar ook honden die wel met elkaar opgroeiden. Vooral deze laatsten, die eerst uitelkaar in gastgezinnen waren geplaatst. Eigenlijk om dezelfde redenen als ik hierboven opnoem. Toen ik ze weer samenvoegden, kon je pas zien, waarom ze eigenlijk niet uitelkaar moeten. Ze zouden het wel redden, maar het is zonde. Het is echt acht poten op een hondenbuik. Hun angsten, blijheid etc. verwerken ze samen. Broer en zus, samen. Ze doen eigenlijk alles samen, alles als een hond. Wat de een doet, doet de andere mee. Of het meer werk is? Nee integendeel, alleen zijn, geen probleem. Ze zijn namelijk niet alleen. Samen eten, geen probleem. Met andere honden misschien opletten voor baknijd. Zet eten voor broer en zus, niets geen baknijd. Spelen met alle honden, maar lang niet zoals met elkaar. In een bench of mand, geen probleem. Ze komen elkaar ophalen, om dingen aan elkaar te laten zien. Ik zou de mensen willen oproepen, om na te denken, als ze toch hond of hondjes willen, denk dan eens aan de hondjes, die bijelkaar horen. Helemaal niet veel  werk.  Hieronder een foto van broer en zus . Ik hoop, dat het misschien kan helpen.

 

Groeten van Gerrie, Rex en Stela.

 

Stelle en Rex

 

Alois

Hallo, er was eens een schone slaper....... Doornroosje?! Wel nee, Alois. Na een lange wandeling is het goed slapen. Maar bij Alois is het zo, dat je naar hem kijkt, en slaap krijgt. Zo lekker ligt hij altijd. Meestal met meerdere honden tegelijk, want dat is warmer. Niet dat de andere dieren daar altijd zin in hebben. Maar bij Alois kun je net zo goed niet brommen, want Alois trekt zich niet zo erg veel aan van wat dan ook. Bij de grootste brombeer gaat hij heel langzaam naar binnen en gaat hij al of niet bovenop je liggen.

 

Groeten van Alois en de rest.

 

 

Mannetje voorheen Pocoloco

Hallo, hier een foto van Mannetje(Pocoloco). Mijn dochter komt vaak op de koffie. Woensdag is hier marktdag, dus een leuke gelegenheid om even langs te komen bij moeders. Dit keer was Mannetje van de partij. Zoals je kunt zien, kan hij het goed vinden met Simon teckel. Zo'n tijger als Simon is, als hem iets niet zint, zo'n softy is hij bij andere gelegenheden. Mannetje vindt het heerlijk bovenop Simon te gaan liggen. Simon vindt het beeeeesssssst.
Met Mannetje gaat het goed. Hij druppelde de eerste dagen heel veel, maar bij de dierenarts een antibioticakuurtje gehaald. Lijkt op een beetje ontstekingscellen. Gaat nu veel beter. Het kan ook zijn, dat hij wat begint te wennen. Maar mijn eigen ervaring met Gina, die de eerste dagen wel heel veel plasjes deed, raadde ik mijn dochter aan om het even na te laten kijken. Hij kan het goed vinden met onze dieren. Dus dat is lekker, als we met zijn alleen gaan wandelen. Loslopen doet hij prima.

Groetjes en poot uit Enkhuizen.

Mannetje en Simon de teckel

Bertje voorheeb Reto

Eindelijk heb ik wat fotoos van Bertje kunnen maken. Het boefje wil dat eigenlijk niet hoor. Hij draait zijn kopje weg, of gaat gewoon helemaal weg. Maar nu zat hij op zijn troon.

 

Om zelf nog een plaatsje te kunnen hebben, leg ik het huishoudtrapje altijd in mijn stoel. En onder het stofzuigen doe ik mijn vest uit. Maar voor Bertje is dit geen belemmering. Het vest van Mama is het een na beste plaatsje, na Mama zelf. En nog in Mama's stoel ook. Je ziet aan zijn gezichtje wel, dat hij denkt, ik mag dit eigenlijk niet, maar ja, ik kan niet anders. Op foto twee ligt hij in zijn bedje. Hij slaapt en eet in zijn benchje. Dit om te voorkomen, dat de anderen zijn eten opeten.

 

Zijn adoptiemama, Chris Langendries, vertelde over haar twijfel, of ze Bertje wel kwijt wilde. Hij was zo lief. Heeft ze gelijk in gehad, want hij is echt vreselijk lief. Hij lijkt op een hertje mijn zijn lange beentjes. Na een beetje moeilijk start is hij nu helemaal in zijn element. Hij hoestte, en had volgens de dierenarts een restje longontsteking. Maar dat is allemaal achter de rug. Nu moet het eigenlijk nog een beetje warmer worden, wat hem betreft. Loslopen vindt hij heerlijk, ook al zie je aan hem, dat hij er wel aan moet wennen. Alles is zo nieuw. Eigenlijk is Bertje een hondje, waar iedereen van droomt. Een hondje, zindelijk, luisterend en heel aanhankelijk. Zit al in zijn benchje, als hij alleen maar merkt, dat je eten aan het maken bent. Als hij s avonds slapen moet, zit hij al zelf in zijn benchje, zonder dat je iets hoeft te zeggen. Verder is er niet zoveel te vertellen over Bertje, want zoals ik al vertelde, hij is gewoon braaf. Geen ondeugende gekke dingen. Aan de lijn moet hij nog wel het een en ander leren, maar meestal merk ik, dat spaanse hondjes een lijn niet zo gewend zijn, dus dat komt wel goed.

 

Groetjes van hier, Gerrie, en al mijn ACE hondjes.

 

Lekker puh toch om mama's stoel

Mijn slaapkamertje waar ik ook mag (moet) eten

 

Ongewenste intimiteiten

Vandaag 18 april in de Refugio........

Onze dierenarts Silvia aan het werk,...   

   Even tuinieren nu en dan moet ook,...

Opgeruimd staat netjes .....

Onze lieve Tony die zo naar een huisje verlangd,...

Siesta voor onafscheidelijke Hans en Gretel,....

Op vakantie in Frankrijk met Hami

Een leven als God in Frankrijk op vakantie in de Cote d’Opale

Karin van den Akker

Vrijwilliger ACE

Ons eigen kleine varkentje....

Herbie (voorheen Knorretje) woont inmiddels ruim een maandje bij ons in
Aalsmeer. Het is een enorm lekker, leuk en sociaal hondje. Wil vriendjes
zijn met iedereen, alle hondjes, katten, maar vooral kinderen en mensen.
Hij verovert dan ook overal alle harten van mensen met zijn heerlijke
geknor. In het bos, het park, het strand... overal huppelt hij op de
mensen af, laat zich aaien en iedereen krijgt hij aan het lachen met
zijn varkensgeluidjes. Herbie is ontzettend nieuwsgierig, maar o zo
onzeker. Hij wil van alles, maar begrijpt nog niet veel.
Alles wat zijn grote (jongere) broer Chevy doet, doet hij mee..... hij
rent mee, ze spelen met mekaar. Maar een bal... "wat is dat? wat moet ik
daarmee?" In het bos een stokje gooien.... hij kijkt je aan met zijn
onnozele oogjes en je ziet hem denken.... "wat moet ik daar mee, moet ik
daar achteraan?" Pas als je hem in zijn bekkie doet blijft hij er mee
lopen. En dan laat hij uiteraard ook niet meer los...

Wel vindt hij alles leuk.... een ritje in de auto, een potje voetballen,
hij laat zich heerlijk vertroetelen door onze dochter, trek hem een gek
shirtje aan..... het maakt hem allemaal niks uit. Zijn oogjes blijven
stralen. Voor ons is het alleen maar genieten. Het is zo heerlijk om dat
mannetje zo te zien opbloeien.
Herbie en Chevy doen ook werkelijk alles samen... waar de een gaat, gaat
de ander ook. Als de een een bananenschil jat.... vreten ze hem samen
op. Het is net een tweeling.

Wij zijn dus echt super gelukkig met onze twee monsters... we hopen dat
hij heel heel oud mag worden!!!

Groetjes Marije, Vincent, Zoë

en natuurlijk Herbie en Chevy