Onze Alexandre zat jaren in ons asiel,... Een
lieve, geweldige hond, zoals een Stafford is.
Heel wat aanvragen werden afgewezen omdat we
er ons zeer goed van bewust waren dat het een goede match moest zijn, want we
wilden niet dat hij weer een avontuur met een triest einde zou moeten
ondergaan.
Toen kwam die ene aanvraag, en na een secure
en grondige screening bleken dat de mensen te zijn voor onze
Alexandre. Na een streng en keurig huisbezoek werd zijn nieuwe thuis
aanvaard !
En hij vertrok,... Hier tranen, zoveel mensen
die hem kenden, leefden mee, iedereen was blij en gelukkig dat deze jongen
eindelijk naar huis mocht gaan.
En het ging heel goed de eerste dagen,... Op
schoot bij de kindjes, op de zetel bij de baasjes, mee op wandeling,... Het
kon niet op, het was als een droom die uitkwam,... Enkele dagen later
echter moest hij plots weg,...
Alexandre had verlatingsangst en moest
niet morgen maar NU weg,... Grote paniek bij elk van ons, wat nu? Want
Staffords zijn al geen favorieten om op te vangen, lief of niet,...
Uiteindelijk kon hij even terecht bij een opvanggezin met een andere Stafford maar
ze zijn geen match samen. Wij zijn dus terug op zoek naar een oplossing, maar
die is er dus nog niet, en dan zal deze arme stakkerd terug naar Spanje
moeten, want ik wil geen van onze honden in een asiel in België of
Nederland,... Het zijn onze honden en ze komen terug naar ons, waar ze iedereen
kennen, waar ze welkom zijn, waar hij weer een nieuwe kans krijgt,...
Het is toch zo vreselijk frustrerend dat
mensen een hond die er net is geen kans geven, en geen tijd geven om even thuis
te komen.
Het is toch zo makkelijk he,... Ach,
we willen hem toch maar niet, buiten ermee,… Zo makkelijk,... Maar
wat deze viervoeters moeten voelen en meemaken, daar wordt niet aan gedacht.
Wij proberen nog eens langs deze weg een
oplossing te vinden, wie weet,… In elk geval laten wij onze jongen niet in de
steek, dat zeker niet, maar ons hart breekt voor hem,....
Meer informatie over Alexandre Le Bienvenu vind je
hier.
