Toby Lugano España

Hallo Allemaal.

Op 19 Januari 2018 woon ik Toby Lugano España precies 1 jaar in Nederland. 

Het gaat heel goed met mij, Ons gezin bestaat nog steeds uit 3 mensen en ik. Vrouwtje, mijn grote broer Luke en Zusje Emma.

Ik ben heel blij hier in Nederland, Met mijn gezondheid gaat het goed, ik slik nog steeds braaf mijn pilletjes voor mijn Leishmania en krijg ook goed voer.

Toby (ace lugano) is een heel lief, schattig hondje, hij wil graag voor je werken, we hebben gemerkt dat hij al snel dingen begreep. Zo hebben wij spelletjes voor hem verzonnen, denk spelletjes.....het kost hem maar een paar minuten en hij heeft het al door hoe hij zijn snoepjes kan pakken, hij kan puzzeltjes oplossen en kunstjes doen voor ons. Hij vind het super leuk om iets nieuws te leren, soms is het wel uitdagend voor ons om hem bezig te houden. Hij laat bv merken dat hij naar buiten moet om een plasje te doen door op de deur te gaan springen, als hij een koekje of eten wilt, gaat hij zitten en zet zijn poot op het salontafeltje in de huiskamer. Ook laat hij weten wanneer het tijd is om te spelen met zijn favorite knuffel "konijn". door het naar ons te brengen. wij hebben nog nooit zo'n slim hondje gehad. wij zijn naar ace event geweest, en daar hadden ze een honden parcours en hij had het in een handomdraai door hoe hij door de tunnel moest rennen, over de wip, zig zag tussen de paaltjes enz. Het meisje vroeg aan mij, of wij op een club zaten met hem. zo goed was Toby. Ik zei dat hij dit voor het eerst doet. Haar mond viel open, ze kon het niet geloven. Hij gaat 2x per jaar naar de trimsalon, zonder problemen. Hij houdt van zwemmen en graven. 

Toby heeft zich in een heerlijk, lieve hond ontwikkeld, hij is niet meer bang om alleen thuis te blijven, ik kan nu rustig 6 uren weg blijven en de buren horen hem niet meer huilen. Hij is niet meer bang van mensen als voorheen.  Hij kan goed met onze oppashondjes overweg. zo ook met andere honden die wij tegenkomen in het park.   Hij is blij en groet iedereen. Hij houd ontzettend veel van RENNEN, voor een klein hondje als hem is dit een uitzondering hoe groot zijn uithoudingsvermogen is. Hij gaat graag op uitstapjes, in de winkels en in malls is hij super beleeft met kleine kindjes die spontaan naar hem toe rennen en knuffelen als ze hem zien. 

Wij hebben echt de loterij gewonnen met onze Toby, wij zijn zo trots en dankbaar dat hij bij ons mag zijn. Wij zijn zo ontzettend gelukkig met hem, de liefde die hij elke dag aan ons geeft is niet te omschrijven........Hij is echt onze SUPER HERO. 

Vriendelijk groetjes 

Shahaira van Ammers en Kids.

Een paar foto's van onze toby met sinterklaas 2017. hier mocht toby zijn sinterklaas kado uitpakken. hij vond het zo interessant, je ziet in de foto hoe het de puzzel van het uitpakken moest oplossen.  

In memoriam Boyke

Tot ons grote verdriet is onze allerliefste Boyke overleden. Hij werd ineens erg ziek en er was geen herstel meer mogelijk. Hij is 9 jaar geworden en wij hebben ruim 4 jaar van hem mogen genieten. We missen hem enorm en zullen hem niet vergeten.

 

Vertrek van 2 katten en 2 honden naar Rotterdam.

Daar gaan ze mee met Martin Dagmar en vriendinnetje!! Super bedankt weer😉

Cerise

Milo

De kleine lieveling van Fabienne:  Josephine Baker

Galo

Rocky

Yana haar Rocky zoekt graag de zon op en als 't kan op een niveautje...mooi he😉😉

Afknippen van staarten en oren bij honden vanaf nu verboden in Spanje

MADRID – Sinds 1 februari 2018 en met een vertraging van ruim 30 jaar is het dan toch eindelijk verboden om staarten of oren af te knippen van honden. Daarnaast is het ook niet meer toegestaan om de stembanden of tanden van honden te verwijderen of nagels van katten uit te trekken. Dit verbod geldt voor alle eigenaren van honden en katten, dus ook voor jagers en in heel Spanje.

Het is een praktijk die nog veel voorkomt in Spanje, het afknippen van de staart of couperen van honden. Dat kan gebeuren door jagers omdat dit makkelijker is voor de honden of vanwege esthetische redenen waarbij een eigenaar of fokker van een hondenras meent dat het er mooier uitziet als een hond geen staart heeft. Vorig jaar december was er al een doorbraak in de Spaanse wetten waarbij gesteld wordt dat huisdieren geen “dingen” meer zullen zijn maar “levende wezens met gevoelens” en nu komt er deze doorbraak bij.

Sinds 1 februari zijn er nog meer regels in het voordeel van huisdieren van kracht geworden zoals dat er alleen euthanasie gepleegd kan en mag worden door specialisten en dierenartsen en dat de dieren onder geen enkele voorwaarde pijn en stress mogen hebben bij operaties of chirurgische ingrepen. Daarnaast worden grenzen gesteld aan het hebben van huisdieren en zal men er alles aan proberen te doen om het aantal zwerfdieren te verminderen, iets wat nog heel lastig zal gaan worden. Er moet in principe ook meer toezicht komen op de ongecontroleerde voortplanting door sterilisatie te stimuleren.

Kinderen onder de 16 jaar mogen vanaf nu in principe geen dieren meer als “geschenk” krijgen zonder dat de ouders daar uitdrukkelijke toestemming voor hebben gegeven en men weet wat het hebben van een huisdier allemaal met zich meebrengt.

Europa

In 1987 werd door 47 lidstaten van de Raad van Europa aangenomen de Europese Conventie voor de bescherming van dieren aan te passen. Sindsdien hebben 23 landen hun eigen wetten conform deze Europese basiswetgeving voor het welzijn van dieren aangepast, het merendeel tussen de jaren 1990 en 2002. Het couperen van de oren bij honden is sinds 1 oktober 1996 in Nederland en sinds 1 oktober 2001 in België verboden. Het couperen van staarten bij honden is sinds 1 september 2001 in Nederland en sinds 1 januari 2006 in België verboden. Spanje begint daar nu pas mee, meer dan 30 jaar na de overeenkomst.

Regionaal in Spanje

Bij het ontbreken van landelijke wetten nemen de regionale overheden vaak het heft in eigen hand en maken zij streekgebonden wetten. Dat is ook het geval bij het afknippen van staarten en oren bij dieren, praktijken die in bijvoorbeeld Catalonië, Aragón, Navarra, Comunidad de Madrid, Comunidad Valenciana, Murcia en Andalusië al niet meer waren toegestaan. In andere regio’s zoals de Balearen, Canarische Eilanden, Extremadura, Castilla y León, Castilla-La Mancha, Baskenland, Galicië, Asturië en Cantabrië was het echter nog wel toegestaan om staarten en oren af te knippen bij dieren, in het bijzonder bij honden. Dat is dus nu aangepast en er komt een nationaal verbod op het afknippen van staarten, oren, het verwijderen van nagels, stembanden en tanden. Een kleine (of grote) overwinning voor de honden en katten in Spanje.

Geschreven door Remco Stoffer in opdracht van SpanjeSites.nl.

DAGBOEK - Cristal, een slachtoffer van de jacht,...

Cristal, een van de slachtoffers van het einde van de jacht, liep over de snelweg, dolend, niet wetend waar heen,… Een jonge man zag dat ze werd aangereden en roerloos bleef liggen,... Hij haastte zich met het frêle hondje naar de dierenarts waar ze onmiddellijk werd opgenomen nadat wij beloofden de zorg over haar over te nemen,… Twee dagen lang hing het hondje tussen leven en dood, maar dan werd ze weer stilaan beter, het is een echt mirakel,… Geen mens had gedacht dat ze het zou redden, maar ze eet weer en loopt weer,… Dank aan dierenkliniek Las Flores die haar leven heeft helpen redden, dank aan iedereen die hier een deel van uitmaakte,… Onze kleine Podenco Cristal,… Dat ze gelukkig mag worden,...

Bedankt weer voor de goederen !!!

We hebben weer voorraad, waarvoor enorme dank !!!

In Memorian Jenna ( ACE Suzi 1930)

Lieve mensen van ACE,

Met een nog immer zwaar hart moeten we jullie het overlijden van onze lieve mooie Jenna (ACE Suzi, 1930) mededelen.

Jenna heeft 6 februari vorig jaar de diagnose trachea collaps gekregen, nadat ze al een poos last had van een droge hoest die steeds erger werd. De collaps was al behoorlijk ernstig en we zijn gelijk gestart met medicijnen om het hoesten zoveel mogelijk te onderdrukken en de luchtwegen te ondersteunen. Met clickertraining hebben we Jenna leren inhaleren (in een Aerochamber met flixotide pufjes), wat waren we trots op haar! Helemaal omdat ze altijd een vrij nerveus hondje is geweest.

Met de medicatie ging het een hele tijd goed, totdat ze na onze vakantie in juni last kreeg van een fluitende hoest. Ze was echt benauwd en toen we bij de dierenarts kwamen was het al kantje boord: haar borstholte was gevuld met vocht. Ik volg zelf de opleiding tot paraveterinair, dus ik had al gelijk het vermoeden dat het met het hart te maken had. Die angst werd bewaarheid tijdens de echo bij een specialist. De linker hartklep was ontzettend versleten (waarschijnlijk mede door het vele hoesten veroorzaakt). En dat terwijl er bij een controleafspraak bij de dierenarts voor onze vakantie nog niet eens een hartruisje te horen was.

Het had zich zo snel ontwikkeld dat de prognose ook niet zo goed was. We moesten haar behandelen als een heel oud vrouwtje (terwijl ze nog maar 7 jaar oud was) en dat hebben we dan ook gedaan. We hebben een superdeluxe buggy gekocht, zodat ze gewoon overal mee naartoe kon zoals altijd. Dat vond ze heerlijk. Het was net een koningin, zoals ze in haar buggy zat. Rust was het sleutelwoord. Kleine stukjes wandelen, weer een poos in de buggy, nog een stukje lopen, weer in de buggy.

Jenna kreeg ook medicijnen voor haar hart. Hartmedicatie en vochtafdrijvers. Al snel na de diagnose moest alle medicatie op maximaal gezet worden. Maximaal 3 pufjes flixotide per dag, maximaal 3 keer codeïine, 4 tabletjes Vetmedin en furosoral zoveel als nodig was om te zorgen dat ze niet benauwd werd. De maximale dosering furosoral voor een hondje als Jenna is 1 tabletje per dag. Jenna kreeg er op het laatst gemiddeld 7, met uitschieters naar 9,5 tabletjes per dag.

Het is een glijdende schaal waar je op terecht komt. Het gaat zo geleidelijk achteruit dat dingen normaal worden die nooit normaal waren. Jenna die op de grond ging liggen, niet wetend hoe ze moest gaan liggen. Harde buiken vanwege de stuwing. De hele dag door medicijnen toedienen. Overal de buggy mee naartoe. Steeds minder meters kunnen lopen. Het vele hoesten. Het hoorde niet, maar je raakt eraan gewend. Dat kwam ook doordat Jenna altijd zo vrolijk was. Hoe benauwd ze ook was, ze bleef kwispelen. Ze bleef knuffelen en aaitjes vragen.

Toen het ondanks alle vochtafdrijvers niet meer lukte het vocht af te drijven, ze steeds benauwder werd en ze duidelijk niet meer haar vrolijke zelf was, hebben we de vreselijke beslissing moeten nemen haar te laten gaan. Nog nooit is dat voor ons zo moeilijk geweest. Haar hartje was op, ze wilde zelf niet meer, maar mij waren er absoluut niet klaar voor. Hoewel we natuurlijk altijd wel in ons achterhoofd hebben gehad dat ze niet lang meer zou leven. Maar ze was nog maar net acht jaar geworden (we waren zo blij dat we dat nog konden vieren met haar) en had nog zo lang bij ons moeten zijn. Het voelt nog steeds zo oneerlijk.

Jenna heeft op 4 augustus 2017 de diagnose mitralisinsufficiëntie gekregen en op 23 november 2017 is ze ingeslapen, bij ons thuis.

Ondanks ons eigen verdriet, gingen onze zorgen vooral naar Roxy (ACE Roxy). Roxy hing heel erg aan Jenna. Jenna nam altijd het voortouw, vertelde Roxy wat er gedaan moest worden. Nu moest hij het zelf doen en dat valt hem nog steeds heel zwaar. Zo zwaar dat hij er fysiek ziek van is geworden. De stress van het verlies van Jenna is op zijn maag geslagen en hij heeft pas gisteren weer voor het eerst wat brokjes gegeten (sinds het overlijden van Jenna had hij geen brokje meer op), wat waren we trots op hem! Met natuurlijke ondersteuning gaat het nu gelukkig een heel stuk beter met Rox, hoewel hij nog steeds niet zijn oude vrolijke zelf is. Maar we vertrouwen erop dat dat ook goed gaat komen.

We troosten ons met de herinneringen aan Jen. Ze heeft een kort, maar zeer gelukkig leven gehad. Alle vakanties, alle uitjes, de leuke en grappige momenten. Dat neemt niemand ons af.

Met vriendelijke groet,

Namens de familie,

Martine Postma

😆😁😄😃😀😍

DAGBOEK - Roma, oud en versleten, en niet langer welkom,...

Roma, een Engelse Setter van bijna 12 jaar, werd meer dan 8 jaar geleden geadopteerd door een Duitse familie, wonende in Spanje,… Alles ging goed, ze maakte deel uit van het gezin, ze deelden een leven en Roma adoreerde haar baasjes,… De jonge, speelse hond van weleer was ondertussen al een oudere, vergeetachtige dame geworden maar niettemin een schat van een hond! Haar baasjes vertrokken op vakantie en brachten haar zoals altijd naar het hondenhotel,… Alleen, de dag dat ze haar zouden ophalen, kwamen ze niet opdagen,… De volgende dag ook niet,… Een week later waren ze haar nog steeds niet komen ophalen,… We kregen nergens gehoor, geen reactie op onze telefoontjes, noch op mail, en Roma bleef maar wachten, en wachten,… We zijn ondertussen een maand verder en Roma wacht nog steeds op haar baasjes,… Niemand heeft naar haar gevraagd, niemand bekommerde zich om haar,… Haar baasje lijkt van de aardbol verdwenen,… Dit oudje heeft recht op een vredige oude dag, niet in een kille kooi, maar in een zacht en warm mandje, bij baasjes die van haar houden,...

Voor meer informatie over ROMA klik hier.

World Galgo Day

Vandaag staan we stil bij al die Galgo's, Podenco's en andere jachthonden die weer worden afgedankt door de vele jagers,...
Ieder jaar worden er in Spanje duizenden Galgo's, Podenco en andere jachthonden gefokt en getraind voor de jacht. Ze ondergaan een leven van angst en wreedheid en wanneer ze niet meer van nut zijn worden ze wreed omgebracht,...in bomen gehangen, in putten gegooid, doodgeslagen of achtergelaten.
We mogen ze niet in de steek laten,...help ons om hen te helpen!!