dinsdag 4 april 2017
Inge en Mona op bezoek in de Refugio.
De adoptanten van Munchi, Inge en Mona, zijn deze week op bezoek in de Refugio. Zij stuurden onderstaande foto's waarvoor dank!!
Yana in opvang in Belgiƫ
Update Yana, 01-04-2017, haar opvangmama aan het woord : Ik heb deze lieve meid ontmoet in het asiel in Spanje, kwispelend in haar kooi maar met een trieste blik in de ogen die me meteen raakte... Ik heb haar ginder meegenomen op wandeling en ik zag haar meteen helemaal openbloeien. Dit hondje had duidelijk mensen nodig rondom haar en ik besloot om haar in opvang te nemen. Yana is een happy meid, altijd kwispelend en vragend om bevestiging en lieve knuffels. Likjes deelt ze in overvloed uit, aan iedereen, zelfs aan andere honden. Zij speelt graag met mijn andere honden en wandelen vindt deze lieverd echt het einde. Meerijden met de wagen is geen enkel probleem want zij gaat rustig liggen. Yanaatje is een zeer sociaal hondje, vriend van jan en alleman, echt een happy dametje met een prachtig, zalig karaktertje...
Voor meer info over Yana klik hier.
Een triest bericht helaas.
Lieve Allemaal
Onze verantwoordelijke van de fosters op afstand Maries Van der Plas haar echtgenoot Karel is vanmorgen heen gegaan, heel triest, het was haar "alles" haar steun en toeverlaat....
Maries zal dezer dagen niet kunnen antwoorden op mails...daarom vragen wij om alle vragen en info te vragen op pr.nederland@ace-charity.org
Wij wensen Maries en haar familie heel veel sterkte in deze moeilijke dagen....van het concert van het leven krijgt niemand een programma....plots is je leven in 1 seconde zo diep en intens anders....verdriet en pijn....en toch moeten we door.....altijd opnieuw met hen die er niet meer zijn dragend in onze harten....
Sterkte aan Maries en haar familie.
Maries zal dezer dagen niet kunnen antwoorden op mails...daarom vragen wij om alle vragen en info te vragen op pr.nederland@ace-charity.org
Wij wensen Maries en haar familie heel veel sterkte in deze moeilijke dagen....van het concert van het leven krijgt niemand een programma....plots is je leven in 1 seconde zo diep en intens anders....verdriet en pijn....en toch moeten we door.....altijd opnieuw met hen die er niet meer zijn dragend in onze harten....
Sterkte aan Maries en haar familie.
Kleine Mona en Jordi zijn dikke vriendjes,...
Mona en haar mama kwamen de refugio hondjes 110 Euro
donatie brengen, met een grote groet van Von Munchhausen zijn
vriendjes, want de kleine Bodegero is sinds een tijd hun
eigen hondje en liefste schat…, lekker verwend, ….
En onze Jordi vond Mona een echte vriend,…en
andersom,…
Meer gegevens over Jordi vind je hier.
Saskia met Bobsy
Saskia, heel erg bedankt weer voor je komst, jouw lieveling was dit keer lieve
timide Bobsy,…
Meer gegevens over Bobsy vind je hier.
maandag 3 april 2017
Vertrek naar Zaventem 2 april
De honden die inmiddels bij de adoptanten zijn en daar nu een heerlijk gouden mandje hebben staan zijn: Vorno, Kata, Brix en Tuurke. We wensen de honden en adoptanten een hele mooie toekomst!!
Gibsy, een uitdaging, maar eentje die ik zo weer over zou doen!
Op het moment van schrijven zijn wij net terug
van een stukje hardlopen in natuurgebied Spaarnwoude. Ik open de mail en
ontvang bericht van ACE of ik een stukje wil schrijven, tuurlijk wil ik dat
doen, want ik ben apetrots op onze Gibsy. Waar zal ik beginnen?
Een jaar geleden kwam Gibsy in ons leven. We
wilden graag een herplaatser, omdat wij dieren graag een tweede kans bieden.
Niet te groot van formaat, maar wel voldoende energiek om mee te gaan in ons
actieve leventje. Gibsy, destijds Hada genoemd, kwam al snel in de picture. Wat
een heerlijk koppie, een knuffelkont, maar ook wel een beetje ADHD vertelde het
opvangadres. Mijn man en ik planden een bezoek in om haar te ontmoeten. We hadden
onze zoon bewust niet meegenomen, omdat we bang waren dat hij iedere hond graag
zou meenemen en ik toch graag een goede screening wilde doen (voor zover
mogelijk natuurlijk). Uit de eerste ontmoeting bleek dat Gibsy zindelijk was,
alleen thuis kon blijven, anderen honden wel eens spannend vond en lekker veel
energie had. Wij waren op slag verliefd en het adoptieproces werd ingezet.
Integratie
Gezien het feit dat wij ook twee katten hebben
en we niet wisten hoe de dieren op elkaar zouden reageren was dit wel spannend.
We volgden de adviezen op voor integratie. Zo namen we tijdens onze eerste
ontmoeting al de geur mee van de katjes naar Gibsy en vice versa. Verder hebben
we allerlei andere adviezen opgevolgd om de integratie zo goed mogelijk te
laten verlopen. Helaas worp dit niet zijn vruchten af en begon ik erg mijn
twijfels te krijgen of dit nog wel goed zou komen. De katten leefden praktisch
boven en als ze dan toch beneden kwamen begon Gibsy uit te halen, te jagen en
wilde zij ons claimen. De cirkel was dan weer rond, want het gedrag van Gibsy
had succes. De katten zaten weer doodsbang boven en werden met de dag, omdat
dit zeer mensgerichte beestjes zijn,
ongelukkiger. Ook de katjes hadden een verleden. EƩn van hen was in het
begin hƩƩl angstig, viel je aan en dit heeft uiteraard ook tijd en begeleiding
nodig gehad om te wennen. Inmiddels was er niets meer terug te zien van angst
en nu ze het zo fijn hadden bij ons had ik hen dit aangedaan. Ik zat met mijn
handen in het haar en wist even niet meer of ik er goed aan had gedaan een hond
te adopteren. We hielden al echt van Gibsy, maar de katjes waren er eerder. Dit
kon ik hen niet aandoen. Met Ace contact opgenomen en de situatie uitgelegd.
Ace heeft ons goed geholpen en was altijd bereikbaar; zij hebben ons in contact
gebracht met een gedragsdeskundige. Die heeft op afstand nog wat tips gegeven
en via de hondenschool, waar wij inmiddels ook waren gestart met een
basiscursus, hebben wij ook veel tips ontvangen.
Gelukkig kon ik na vier maanden met volle
enthousiasme vertellen dat wij erin geslaagd waren de dieren in harmonie met
elkaar in ƩƩn huis te laten leven. Ze respecteerden elkaar, leefde in ƩƩn
ruimte op gepaste afstand en dat was voor ons voldoende. Het heeft heel veel
tijd in begeleiding/training gekost, maar het heeft gewerkt. En zelfs vandaag
de dag zien wij nog vorderingen hierin; de foto’s zeggen denk ik genoeg J
Je mag hond zijn
Gibsy liep vanaf het begin altijd braaf naast.
De wereld om haar heen vond zij toch wel erg spannend. Niet zozeer prikkels van
geluiden, maar wel andere honden en mensen. Voorbeeldig zou je zeggen zo een
hond die altijd braaf ‘naast’ loopt wanneer zij los is en zich perfect gedraag
tijdens de gehoorzaamheidslessen. Tuurlijk, maar een hond die zich alleen maar
focust op haar baasje en alert is op de omgeving is niet ontspannen en vertoont
niet echt ‘honds’ gedrag. De hond moet zich ook kunnen ontspannen door de
omgeving te verkennen met haar neus, lekker te struinen, contact te maken als
zij dat wil etc. Je ziet heel duidelijk dat er tijd voor nodig is om
‘herplaatsers’ te laten wennen. Mijn advies is dan ook echt om niets te
forceren en alles heel rustig op te bouwen! Ga eerst regelmatig naar vertrouwde
plaatsen in de buurt en bouw dit langzaam uit naar nieuwe locaties/prikkels. Zo
hebben wij dit ook aangepakt met Gibsy en gaandeweg werd Gibsy vrijer en moest
ik soms ook echt moeite doen om haar ‘hier’ te roepen, omdat ze bijvoorbeeld druk
in een kuil aan het graven was. Ik kon het waarderen dat ze dan wel eens niet
luisterde, want ik begon te merken dat ze weer echt hond kon zijn.
Tegelijkertijd kwam daarmee ook de volgende uitdaging. Gibsy vertoonde
jachtgedrag op watervogels. Leuk hoor dat hond zijn J.
Ik kon gewoon niet meer normaal langs een watertje lopen, waar dat voorheen
wel kon. Haar pootje ging omhoog en weg was ze. Ook al waren de eenden weg, ze
zat in een soort waas en als een dolle zwom zij dan heen en weer. Je kon roepen
wat je wilde, maar er was geen aandacht. Ik heb haar dikwijls uit het water
moeten halen, omdat zij rustig 20 minuten als een gek aan het zwemmen was.
Gedesoriƫnteerd leek ze dan en je zag de vermoeidheid toeslaan. Dit begon een
serieus probleem te worden, omdat er bijna overal water is en dus ook
watervogels. Een sloot is niet zo een probleem, maar een kanaal dat onder een
drukke weg doorgaat kan ik niet zomaar oversteken. Een nieuw trainingsplan was geboren! Maar ik
kan je zeggen dat we op dit punt ook vele stappen hebben gemaakt en haar
jachtinstinct beheersbaar is. Ze mag en kan op veel plaatsen gewoon weer
loslopen, gaat zelfs los mee met paardrijden. Alleen bij nieuwe gebieden is er
extra oplettendheid geboden en beginnen we aan een lange lijn.
Je moet je aanpassen en
verwachtingen bijstellen
Inmiddels volg ik zelf een
instructeursopleiding, loop ik stage op een hondenschool en ben ik een
individuele uitlaatservice en oppasservice voor katten gestart. Door de diverse
uitdagingen met Gibsy wilde ik nog meer leren over het gedrag van honden. Het
instinct versus aangeleerd gedrag, de hondentaal en nog veel meer. Ik heb
geleerd hoe belangrijk het is je te verdiepen in de taal waarop de hond
communiceert om je hond zo nog beter te begeleiden.
We weten haar historie niet precies en je kan
en mag niet zomaar aannames doen. Wel constateren we in haar gedrag dat zij een
persoonlijke ruimte heeft naar mens en dier. Die ruimte wordt langzaam kleiner,
dit komt doordat we haar leren welke mogelijkheden ze heeft en doordat zij meer
zelfvertrouwen heeft gekregen (o.a. door hersenwerk).
Wij hebben geleerd dat wij ons moeten aanpassen
en de verwachtingen moeten bijstellen. Ik heb er moeite mee gehad dat Gibsy van
allemansvriend in de eerste week naar niemandsvriend veranderde. Ik begreep het
niet, ze wilde toen door iedereen aangehaald worden en opeens vond ze dat eng.
Wellicht omdat wij nog niet haar echte basis waren en er in de eerste week nog
niet echt sprake was van een roedel. Kwam het door haar verleden of is er iets
gebeurt? Ze is heel nieuwsgierig van aard en komt graag mensen besnuffelen.
Door haar lieve koppie wil iedereen haar gelijk aaien en hangen zij direct over
dat kleine hummeltje heen. Dat is ook best spannend! We hebben geaccepteerd dat
zij die ruimte nodig heeft en vragen anderen haar die ruimte te geven. Ze doet
namelijk niets, maar vindt een uitgestrekte hand eng en ik wil voorkomen dat
zij straks gaat happen of grommen als zij mensen ziet, omdat zij iedere keer
iets van haar willen. We hebben daarom een mooi tuig gekocht met daarop ‘niet
aaien’. Zo kon zij toch op haar manier
contact maken, zonder dat er gelijk een hand werd uitgestoken. Naar mijn idee
vind zij dit erg prettig en inmiddels zie ik dat zij veel sneller contact maakt
met vreemden, want eigenlijk wordt zij heel graag geknuffeld. Ze vindt visite
en drukte ook heel gezellig en ze geeft het duidelijk aan als ze fysiek contact
wilt. Ze komt dan naast je zitten, snuit tegen de hand duwen en dan is het
goed. Zolang het op haar initiatief gebeurt. Overigens geldt dit niet bij ons
als gezin hoor, wij mogen de hele dag kroelen en kinderen mogen haar ook altijd
aanhalen.
Honden zijn geen robot, we leren hen commando’s
en samen te werken, maar dit betekent niet dat zij maar altijd zullen
luisteren. Ik accepteer dat zij een individu is, waarbij het heus wel eens kan
gebeuren dat zij haar instinct volgt of een andere keuze maakt dan in onze ogen
wenselijk is.
Nu ƩƩn jaar later
De huisdieren leven in harmonie met elkaar.
Gibsy kende vrij snel alle basiscommando’s en geniet zichtbaar van ons (actieve)
leventje met uiteraard ook voldoende rustmomenten. We hardlopen samen Ʃn ze
vindt het geweldig als ze mee mag naar stal. Heerlijk struinen op de boerderij
en samen maken we mooie ritjes in prachtige natuurgebieden. Zij toont niet meer
zo veel interesse voor watervogels en als dat wel is kan ik haar goed bij mij
roepen. Mijn droom is uitgekomen dat ik mijn hond mee kan nemen tijdens een
buitenrit. Als kind leek me dit geweldig en nu doen wij dit circa 1 Ć 2 keer
per week. Onze zoon is stapelgek op haar en zij doen samen ook veel hersenwerkactiviteiten
zoals het aanleren van allerlei trucjes. Maar ook heerlijk samen luieren, een
dutje op de bank en veel knuffelen is geen straf voor Gibsy. We zijn blij dat
we alles hebben doorgezet en veel tijd en energie hebben gestoken in de
begeleiding en training, want dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Gibsy heeft
veel meer zelfvertrouwen gekregen. Aan de lijn vindt ze andere honden nog wel
heel spannend en kan dan uitvallen. We trainen nog veel op dit punt en lopen
andere routes om de confrontaties te beperken en gedrag positief te
beĆÆnvloeden. Ik ben ervan overtuigd dat we ook in de proces stappen gaan maken
samen en wij proberen haar hierin dan ook zo goed mogelijk te begeleiden.
Kortom: een herplaatser kan een uitdaging zijn, vol met obstakels die je niet
had verwacht en waarvan je niet altijd direct de juiste aanpak weet om er mee
om te gaan. Maar met veel liefde, tijd, geduld en begeleiding kom je er wel.
Over het algemeen zijn deze hondjes heel bereidwillend om voor je werken en
willen zij het graag ‘goed’ doen. Een hond vertoont gewoon gedrag dat soms in
onze ogen niet wenselijk is. Aan ons de taak om op een positieve manier te
laten zien wat wel wenselijk is en daarvoor te belonen. Ze zijn superslim en
beseffen heel goed wanneer zij wel of niet resultaat behalen. Wij willen Gibsy
voor geen goud meer kwijt en zijn trots op alle stappen die zij al heeft
gemaakt.
Overlijden Bonny (bonbonneke)
Met droefheid en pijn in het hart hebben wij heden afscheid moeten
nemen van Bonny, bij u was ze gekend als Bonbonneke.
Zes jaar geleden hebben wij ze bij u geadopteerd, en zij heeft de
gezegende leeftijd van 14 jaar bereikt.
Wij hopen dat zij de jaren die zij bij ons was hier gelukkig
was.
Zij was het zonnetje hier in huis, altijd vol leven en vragen om
snoepjes. De liefde die zij gaf is niet te beschrijven.
Zij heeft gevochten tot haar laatste adem, zo was
zij.
Met vriendelijke toch droevige groet,
Paulina Van Camp.
Na modderstroom weer opgeknapt,...
Nadat de hevige regen storm en modderstroom ons hele asiel een knappe deuk
gegeven had, hebben we stilaan weer alles opgeknapt, ook onze oprit, die helemaal was
weg gespoeld,…
Een bijzondere ontmoeting
Evert,
Evangelo en Evita
Nu Rossi, Donny en Evi, twee broertjes
en een zusje, geadopteerd in Nederland. Drie mooie Galgo kruisinkjes; geen
twee, maar drie druppels water! Wat lijken ze op elkaar.....
Baasjes
Na eerst wat mailcontact bleken alle
baasjes het ontzettend leuk te vinden om elkaar te ontmoeten. Allemaal erg
nieuwsgierig naar elkaars hond. En zouden de honden elkaar nog herkennen?
Gelukkig wonen we op redelijke afstand van elkaar, dus al gauw afgesproken voor
een doggy date.
2
April
Vandaag gaat het gebeuren. Wat spannend.
Afgesproken op Hoek van Holland. Een losloopgebied in de duinen en het strand.
De zon schijnt; dat is een goed begin. Hup in de auto en gauw op weg.
Dolle
boel
Rossi en Evi hadden direct een klik,
riemen los en scheuren maar. Links, rechts, dwars door de duinen. Hoteldebotel!
Ze waren aan elkaar gewaagd. Op het strand ontmoetten we Donny en zijn maatje
Bully, een Jack Russel. Donny vond het nog een beetje spannend en bleef veilig
bij Bully. Een gevonden tennisbal brak het ijs. Lekker met zijn allen achter
het balletje aan.
Kletsen
Van lopen en kletsen wordt je dorstig.
En de hondjes moesten ook nodig wat drinken. Gezellig een terrasje gepakt en
verder gekletst. Veel herkenning in het gedrag van de honden. Doet ie dat van
jou ook? Welk voer geef jij? Hoe doe jij dit? Welke riem gebruik jij? Over
honden en aanverwante zaken kun je namelijk hƩƩl lang praten. Ha Ha!
Volgende
keer
Drie atletische kanjers met zwarte
glanzende vachtjes. Trotse baasjes. De middag vloog om. Doen we gauw weer. We
houden contact.
Foto's
Een leuke herinnering aan deze dag; het
vrouwtje van Evi heeft nog wat mooie foto's gemaakt.
Adoptie Donovan
Ik wilde je nog eens bedanken voor het regelen van de adoptie van Donovan (wiens
naam we ondertussen veranderden in Noa, zo blijft de 'oa'-klank toch wat
behouden) en het fantastische werk dat jullie elke dag verzetten voor deze lieve
beestjes.
We werden gisteren erg vriendelijk onthaald en Donovan was heel enthousiast! Vandaag hadden we al een super eerste dag samen. Moe maar voldaan ligt hij al uitgestrekt.
We werden gisteren erg vriendelijk onthaald en Donovan was heel enthousiast! Vandaag hadden we al een super eerste dag samen. Moe maar voldaan ligt hij al uitgestrekt.
Veel lief en nog eens merci!
Roxanne, Ilja en Noa
Roxanne, Ilja en Noa
zondag 2 april 2017
Thor en Nina op wandeling
Eind 2012 ging ik op zoek naar een nieuw vriendje voor mijn vorige hond
Maxx (ook een asielhond boxer x stafford) met niet zo een gemakkelijk
karakter.
Het moest iig een teefje zijn, niet te groot, niet te klein, niet te jong,
niet te oud...
Na veel omwegen kwam ik uit bij SHIN, dat leek me wel wat maar nu...kies
tussen die hondenmassa maar eens ƩƩn hondje uit...
Dat werd dus Angelina 6148 (nu Nina), een bang hartje dat uitgegroeid is
naar een dametje met veel pit mede door haar dikke vriend Maxx
waarschijnlijk.
Maxx heb ik jammer genoeg in 2015 moeten laten inslapen, zo bleef Nina
alleen achter.
Een trouwe vriend is onvervangbaar en we waren weer een tijdje later toen
ik voor Nina op zoek ging naar een nieuwe speelkameraad, natuurlijk zou het weer
eentje van SHIN worden.
Zo kwam Maximus (pup van Bobientje), nu Thor (de naam Maximus kon ik niet
houden) in ons leven.
"A match made in haven", patners in crime vanaf het eerste moment.
Thor is intussen uitgegroeid tot een stevige bink die zich prima vermaakt
met zijn vriendinnetje Nina.
Nina links en Thor rechts voor de kijker.
Klik hier om nog een filmpje te bekijken.
Groetjes
Nina, Thor en baasje
Abonneren op:
Posts (Atom)

















































