Vito

De ontmoeting 's-avonds laat op Schiphol verliep heel fijn! Ondanks dat Vito natuurlijk bekaf was van de trip, begon hij meteen vreselijk te knuffelen.
Wat een lieve hond zeg. 's-nachts heeft hij het huis verkend, veel geknuffeld en een paar uur heel diep geslapen. De volgende ochtend in de regen de eerste wandeling.
Meneertje was totaal niet angstig, zeer leergierig en een tikje macho. De ontmoeting met mijn andere hond Scotty verliep goed. Ik had hem voor die nacht ondergebracht bij een vriendin, zodat Vito even tot rust kon komen in huis en dus de eerste ontmoeting in nabijgelegen parkje. Scot los en Vito aan de lange lijn. Vito was wel een tikje opdringerig naar Scot dus dan moest nog even z'n weg vinden. Ook het feit dat Vito niet geholpen was en erg veel aandacht had voor de luchtjes van Scot kon wat irritatie bij Scot opwekken, dus ik moest even kijken hoe zich dit verder ontwikkelde.Het zou uit kunnen lopen op castratie.
Verder was Vito wat groter dan die aangeven 9 kilo ;-)) Ik schat hem op zo'n 13/14 kilo. Het is eigenlijk een middenslag hond met een lang lijf, en korte, maar heel grote poten :-)

Vito is nu 12 dagen in Amsterdam. Het gaat ontzettend goed met hem. Hij heeft al los gelopen in het Vondelpark, zit samen met Scot in de Babboe city Bakfiets (heerlijk gemakkelijk vervoer in de stad naar de parken en het bos) en in huis gaat het ook heel goed (ze slapen af en toe samen op de bank ;-)
Verder is iedereen dol op hem en maakt hij gemakkelijk vrienden onder zowel mensen als andere honden.

Zijn huid knapt zienderogen op, al zullen zijn oren natuurlijk wel wat littekenweefsel blijven houden. We zijn onlangs bij de dierenarts geweest omdat Vito erg veel moeite heeft met opstaan nadat hij een tijdje heeft gelegen of gezeten. Ook gladde vloeren zijn een probleem. De dierenarts constateerde, wat ik al dacht, zeer slechte gewrichten (schouder, elleboog en pols) van de voorpoten. Waarschijnlijk redelijk ver gevorderde artrose. Hij moet nu dagelijks Flexadin slikken voor conditie en soepel houden van de gewrichten. Het kan zijn dat hij over een paar jaar pijnstillers en ontstekingsremmers moet gaan slikken. Met de bal spelen is er iig niet bij omdat dit door de abrupte bewegingen teveel druk op de gewrichten geeft. Vito is overigens prima in staat om lange rechte stukken te wandelen, dat gaat prima. En we hebben hier een lift zodat hij geen trappen hoeft te lopen.

Vito is nu bijna anderhalve maand in Amsterdam en hij doet het fantastisch. Hij is volledig ingevoerd in het Mokumse leven: Thuis op de gracht is hij helemaal het heertje (buiten af en toe een uitval naar een duif of een scooter, maar daar werken we nu aan) en op kantoor van Dierenbescherming Amsterdam heeft hij ook helemaal zijn draai gevonden (hij moet het kantoor delen met nog 4 andere honden).

Het dociele dat hij de eerste weken had, is er nu wel af. Dus nu komen wat kleine dingen naar boven zoals bijvoorbeeld het uitvallen naar scooters. Dit is echter met een consequente en rustige, geduldige aanpak goed te verhelpen. Verder is hij een echte 'don vito' in het park - op een rustige manier macho met af en toe even wat pittige geldingsdrang. Ook hier moet ik kijken hoe zich dit verhoudt tot eventuele chemische castratie.

Verder is het absoluut de grote knuffelkampioen. Zelfs in bad presteert hij het nog om de hele tijd geknuffeld te willen worden ;-))

Geraldine nu Jonah

Het was een half jaar geleden dat mijn vader zijn Duitse herder had laten inslapen, toen hij besloot dat hij het leven zonder hond toch echt te stil vond. Mijn vader wandelt graag en in je eentje is dit nou eenmaal niet zo leuk.
Samen zijn we toen gaan zoeken en op marktplaats kwamen we Geraldine tegen. Een prachtige jonge Duitse dame. Later bleek dat het om een Spaanse Duitse jongedame ging. Een aantal maanden later hebben we haar opgehaald van Schiphol. Het was een emotioneel moment. Mijn vader en Jonah (zo hebben we haar genoemd) waren gelijk dikke maatjes. Prachtig om te zien!

Jonah was erg mager en haar spieren waren onderontwikkeld, maar goede voeding en veel beweging en aandacht hebben een prachtige en inmiddels ook wat rustigere hond van haar gemaakt. Ze krijgt nu cursus en dat doet haar goed. Ze is hartstikke slim en wil erg graag leren.

De eerste tijd heeft Jonah in een kennel gezeten, maar inmiddels woont ze volledig binnen. Wel zo gezellig en Jonah vindt het heerlijk. Verder heeft ze een gigantische tuin tot haar beschikking waar ze de hele dag vrij kan rondlopen. Jonah doet het hartstikke goed en mijn vader wil haar voor geen goud meer kwijt. Zij heeft hier haar gouden mandje zeker gevonden. In de toekomst hopen wij zelf ook een hondje van Ace te mogen adopteren.

Groetjes
Mariska Vorderman

Zon !!!

Eindelijk een klein beetje zon. Wel koud nog, maar in ieder geval wat. Mirra, Vrouwtje/Alasta, Vriend/Foxy foxtrot, en Juju zoeken naar zon. Maar we houden op op de toekomst.

Groeten hier uit het koude Noord Holland. Gerrie Bakker.

VELA en haar kleintjes trotseren de winter,...

Ons favoriet ras

Nog een extraatje van het Shin-Shopping Team

Hallo iedereen ,

Jullie denken wel , daar is ze weer hoor !!!!

Wij hebben nl. nog een 80-tal doosjes truffels ,waarmee we nog een actie gaan doen ; de opbrengst hiervan gaan we volledig aan Fabienne overschrijven !!!

Groetjes

Tiny & Diane & Heidi  

Diane Willems
SHIN Shopping
Huisbezoekster  dianewillems1961@gmail.com

Gsm : 0485/11 98 07

Zoektocht Mila

Zoals jullie weten is Mila van ACE (voorheen Pintita) nog steeds zoek. Een aantal mensen waaronder ik zijn al maanden bezig om haar te vinden of een teken van leven of dood te verkrijgen. Zonder resultaat!!!

Hierbij een link met een artikel in de krant met een laatste oproep! Misschien iets om te delen. Het is en blijft natuurlijk een ACE hond.

http://www.dichtbij.nl/groot-alkmaar/webregio-tv/artikel/3887913/laatste-zoektocht-naar-hond-mila-hoop-op-man-uit-daalmeer.aspx

Vriendelijke groetjes Maja

Noche nu Jazzie

Hallo,in oktober 2014 kwam Noche (heet nu Jazzie) bij ons wonen.  We hebben der opgehaald ,de autorit was erg angstig voor der. Jazzie heeft zich heel snel aangepast. Luisterd vanaf de 1^e week prima. Het gaat goed samen met Tygo de duitse herder.  Jazzie is behoorlijk snel en intelligent. Op spelletje training had ze het heel snel door.  Na 3 maanden gaat ze graag mee in de auto. Strand en bos vind ze heerlijk. Mee op de fiets gaat ze ook graag(mandje gekocht voor der)  vanmorgen was er hier een pakje sneeuw,onwijs leuk vond ze dat.    

Met vriendelijke groet;

fam.  tobias

ARTURITO nu KITO

Na aankomst op 21 december was het al heel gauw duidelijk dat de reis met het grote vliegtuig helemaal naar dit koude Belgie landje toch wel de moeite was. Ondertussen is Mijnheer Kito al helemaal ingeburgerd en vriend van iedereen... behalve van zij die in de zetel of bed willen zitten of slapen. Life is beautiful.... en mijn gouden mandje is gevonden denk hij waarschijnlijk... Ik ben de koning te rijk !

Aankomst Rotterdam vanmiddag 4 februari

Weer een paar gelukkige baasjes en honden,...veel geluk in jullie warme mandjes Rufo,

Macarena . nwe naam twixie, Pavel nwe naam  Wammes, Beau, Swifferke nwe naam Kyra

Rufo

Macarena heet nu Twixie

Pavel heet nu  Wammes

Beau

Swifferke heet nu Kyra

Miguelin (nu Migo)

Wij hebben Migo op 23januari afgehaald in zaventem.

Een grote dag voor hem en Mhyra, zijn nieuwe zus.

In bijlage wat fotootjes van de beide samen! Het gaat immers zeer goed!.

Na een paar voorzichtige dagen begint Migo ondertussen al ferm te spelen.

Wij zijn zeer tevreden!

 

Groetjes

Lieselotte en Matthijs

Boris de supercoole hond

Boris is nu sinds een  weekje bij ons, dus we hebben al wat dingen te vertellen!

Maandagavond kwam hij aan en ben ik die avond zeker vier keer gaan wandelen met hem. Telkens als hij de leiband zag, werd hij eventjes ontzettend vrolijk en buiten schudde hij met z’n staart, maar telkens terug binnen had hij nog altijd die enorm triestige blik. Hij moest nog een beetje aan alles wennen.
We hadden een groot kussen gekocht voor hem die naast de zetel in de living ligt, maar daar wil hij helemaal niet op. Hij slaap overal waar hij wil. Soms blijft hij dan een half uur liggen en soms verlegt hij zich alweer na 5 minuten.
Ondertussen vertrouwt hij mij al heel veel. Ik mag overal aan hem komen. De vriend van mijn mama die heel goed is met honden wilde na het wandelen zijn pootjes afdrogen, maar dat vertrouwde hij nog niet helemaal dus gromde hij even. Ik denk dat dat nog wat tijd nodig heeft bij anderen. Gelukkig gromt hij   nooit bij mij. Da’s al een eerste stap in de goeie richting.

We zijn woensdag naar onze vaste dierenarts gegaan. Toen ze hem op de tafel wou zetten, gromde hij ook, hij wist waarschijnlijk niet zo goed wat te verwachten, maar zodra ik hem op zijn gemak stelde en hem zelf op de tafel zette, lukte het wel.
Ook zijn we vandaag naar een hondensalon gegaan om hem te laten wassen. Dat was natuurlijk een hele ervaring, maar zijn vacht moet ook verzorgt worden, want hij rook enorm sterk naar hond en van zodra je hem aaide, waren je handen vuil. Zijn staart vond hij het minst leuk om door de mevrouw aangeraakt te worden, maar ik ben heel de tijd bij hem gebleven, heb hem op zijn gemak gesteld en dan lukt het wel.
Hij wordt ontzettend graag beloond, een echte pleaser, want hij wil het altijd goed doen. Hij hoort zo graag dat hij flink is, dus van zodra dat hij iets goed doet, vertel ik hem uitbundig wat een flinke jongen hij is.

Ik kan maar niet begrijpen dat mensen hem hebben weggedaan. Hij luistert ontzettend goed. Ik kan hem onmiddellijk laten zitten en liggen. Hij trekt niet tijdens het wandelen. Het is geen probleem om hem na een wandeling af te drogen. Hij blijft zitten als ik hem dat zegt. Als ik zijn naam roep, komt hij onmiddellijk. Als ik nee zeg, weet hij heel goed dat hij iets niet mag. Hij schooit nooit om eten. Hij blijft altijd heel keurig liggen in de auto. Hij wil graag bij de groep horen, maar kan ook perfect alleen blijven. Hij komt ook graag „keppen”, zoals we bij ons zeggen, knuffeltjes en aaitjes vragen. Dan komt hij zijn hoofd duwen tegen mijn benen en dan zet ik me op de grond bij hem en blijf ik hem de hele tijd aaien en ophemelen, dat vindt hij geweldig. Zo wordt zijn zelfvertrouwen wat beter. Nu zitten we al aan een fase waarbij zijn staart kwispelt wanneer hij mij of mijn mama ziet.

De eerste dagen konden de meeste dingen hem niet schelen. We hadden twee tennisballetjes met piepers gekocht voor hem, ook zo’n stuk touw met twee knopen, maar daar had hij helemaal geen interesse in. Ook een botje wou hij niet. Ik dacht dat hij zo’n speelgoed misschien niet gewoon was. Maar ook tijdens zijn wandelingen buiten kon de omgeving hem niet echt interesseren. Ondertussen hebben we twee dagen geleden toch nog eens een van de balletjes bovengehaald en hij is er nu ineens compleet zot van. Hij wordt het gewoon niet moe, letterlijk meer dan 5 uur aan een stuk kan hij er mee spelen. Doorweekt van het speeksel is dat balletje. Moesten we het 's avonds uiteindelijk niet wegnemen, dan bleef hij er ieder uur van de dag mee spelen! Op de momenten dat ik met hem speel met z’n oranje balletje zie je wel opnieuw de blik die hij waarschijnlijk vroeger ooit moet gehad hebben. Die happy hondenblik, precies een puppy! Buiten kan hij soms zo blij zijn dat hij op me springt van enthousiasme. Ook begint hij nu opeens heel enthousiast de vogels te spotten en andere hondjes op te merken, wat voordien niet zo was.

Hij is bij iedereen hier graag gezien. Ook is hij heel rustig in nieuwe situaties, ik kan hem snel op zijn gemak stellen en zijn enthousiasme voor dingen groeit met de dag.

Heb je toevallig nog wat meer info over zijn vroeger levensomstandigheden of waarom hij juist naar het asiel gebracht is?

We kunnen je af en toe laten weten hoe hij het hier stelt!
Alleszins hartelijk bedankt voor alle hulp!!

Julie & Sabine

Deze foto is nog in de refugio gemaakt.

Aankomst Zaventem vandaag

Alweer een avondje vol heerlijk Happy endings voor 7 van onze kleine lieverdjes :

Bambi, Sugus, Bambu, Shanti, Gabriel, Lopke en Armstrong

één voor één engeltjes die op weg zijn naar hun verdiende Gouden mandje...

Sterre

Een kleine update over onze (Super)sterre, die zijn West-Vlaamse variant van zijn naam zeker niet gestolen heeft.
Al vanaf de moment dat we hem gingen ophalen en hij als enig hondje rustig in zijn bench een dutje deed,

wisten we dat we geweldige hond gevonden hadden. Sterre is een ontzettend lieve, rustige hond die niets liever doet als met ons knuffelen. Aandacht kan je hem niet te veel geven en hoewel hij 'pootje' moeilijk als commando onder de knie krijgt (een beetje beagle dat komt opzetten?), weet hij het maar al te goed toe te passen, wanneer we stoppen met kriebelen! :)
Hij is al een paar dagen mee naar stal geweest waar hij als natural op zijn gemak, maar toch voorzichtig tussen de paarden loopt en mee in bos gaat wandelen. En ook de uitstap naar de zee met zijn nieuwe beste vriend Teddy was een heus succes! Filmpje aan zee volgt nog, maar alvast een sfeerfoto van zijn eerste kennismaking met de hele familie in bijlage.

Karen, Jan, Teddy en Sterre

Mijas ( Suske ) en Obie ( Brend ).

We hebben thuis altijd een “bretonneke “gehad. Een ras waarvan het karakter erg klikt met het onze.

Toen we afscheid moesten nemen van onze Breton “Pinto” vonden we Mijas (Suske) via Shin. 

Vroeger namen we altijd een pup. Vandaar een beetje de onzekerheid om een volwassen hond te adopteren. Zou het ons wel lukken? Maar alles verliep vlot, Mijas voelde zich snel thuis en we waren blij dat we de stap hadden gezet met Shin.

Maanden verstreken en er waren geen problemen. Zo begonnen we ook na te denken over de adoptie van een tweede hond. We volgden “ honden ter adoptie “ van Shin op nauwe voet en ontdekten enkele “ bretons”.

Ons hart zei telkens ja, maar ons verstand?

Wij hadden al een tijdje “Brend” op ’t oog. En toen werd het september en kwam de ontmoetingsdag van Shin in Zoersel eraan. Die dag hebben we de knoop doorgehakt. Temeer daar we meer informatie kregen over “Brend” van Fabienne, Vivianne, … en andere mensen die “Brend“ kenden. De adoptie werd in gang gezet, het aftellen kon beginnen.

“Brend” kwam een tijdje later aan op Zaventem na een lange vlucht. Die avond was het al laat en donker. Toen we thuis arriveerden, lieten we de honden eerst kennismaken op neutraal terrein. Dit verliep verrassend vlot. Obie, zoals we

“ Brend” nu noemen werd meteen aanvaard. De eerste nacht hebben we een oogje in ’t zeil gehouden. Maar de volgende nachten verliepen vlekkeloos. De volgende morgen waren ze blij elkaar te zien en het was direct speeltijd voor de twee. Ze verdragen elkaar, delen hun speelgoed …

Ieder heeft zijn eigen bench, maar ze slapen soms in dezelfde om een dutje te doen.

Het lijkt alsof ze op een bepaalde manier met elkaar communiceren over datgene wat ze hebben meegemaakt. En misschien schept dat een band?

Nooit gedacht dat Mijas zoveel nood had aan een vriendje. Ze vinden steun en durf bij elkaar.

Ze hebben duidelijk de tijd van hun leven maar wij genieten ook als we ze onbezorgd zien lopen, spelen, …..

Ondertussen zijn we 4 maanden verder en is het alleen maar beter geworden. Mijas en Obie zijn onafscheidelijk en wij genieten ervan.

Bedankt Fabienne en heel de ploeg vrijwilligers voor het fantastische werk dat jullie leveren waardoor vele honden een tweede leven of zoals jullie het noemen “ een gouden mandje” krijgen!

Update MInitoe nu Bo

Al een paar jaar wilden we erg graag een hond. Doordat we nu meer thuis konden werken, kon het er eindelijk van komen. Na een tijdje verschillende website's te hebben bekeken van asieldieren in Nederland, kwamen we op de website van Ace terecht. Toen ik de foto van Minitoe zag, was ik eigenlijk meteen verkocht. Direct heb ik de foto aan man- en zoonlief laten zien en zij waren ook enthousiast. Na contact te hebben gezocht, bleek dat we Minitoe konden bezoeken in een opvanggezin in Nederland. Zo trokken we op een zaterdag in september richten het Noorden. Minitoe werd opgevangen bij Ineke toen bleek dat de eerste adoptanten door omstandigheden niet meer voor hem konden zorgen. Vanaf het eerste moment dat we binnenstapten, merkten we dat er een klik was met Minitoe . Hij bleek inmiddels Bo te heten (grappig want die naam hadden we zelf ook al bedacht!) en vroeg steeds onze aandacht. Op de terugreis hebben nogmaals alle voors en tegens besproken, maar eigenlijk had hij ons hart al gestolen. Een week later mochten we hem gaan ophalen.

De eerste paar weken was hij onverschrokken. Nergens bang voor en viel tijdens het uitlaten uit naar andere honden. Daarentegen was hij binnenshuis (en tuin) de allerliefste hond die je maar kon wensen. Na 3-4 weken begon hij meer van zichzelf te laten zien. Bleek toch beetje angstig te zijn voor passerende brommers, in de auto springen en het uitvallen naar andere honden was volgens ons ook gebaseerd op angst.

Inmiddels zijn we ruim vier maanden samen. Wij vinden het de allerliefste hond ter wereld, die dol is op aandacht. Het liefst zit hij de hele dag op schoot. Met onze zoon is hij de allerbeste maatjes en Bo luistert ontzettend goed. We zijn aan een hondentraining begonnen en daar heeft hij (en wij ook) heel veel plezier in. Andere honden (voornamelijk de grote donkere honden) roepen bij Bo nog steeds angstige gevoelens op. Wij kunnen hem gelukkig al veel en veel beter begeleiden en afleiden hierin. Iedereen die bij ons op bezoek komt, wordt met heel veel liefde en enthousiasme door Bo begroet. Hij geniet echt van alle aandacht die hij krijgt en wij genieten ervan om hem al die aandacht te geven.........

We zouden ons een leven zonder Bo eigenlijk niet meer kunnen voorstellen.

Jeanette Huijsmans

Thuiskomst Novita nu VITA

Maandag 29 september was het zover!
ACE hond Novita kon ik ophalen uit Amsterdam schiphol, samen met mijn broer en dochter, jack russell Murphy, en galgo Spot, stonden wij samen met andere adoptanten te wachten tot de transport boxen naar de plaats van bestemming kwamen. Mijn blonde ruwhaar stond rustig in de box samen met een ander hondje te wachten op wat ging komen, waren sommige andere honden onrustig en blaften wat, Vita hebben we niet gehoord!
Van de karakter omschrijving klopte in ons geval echt alles! ze is superlief, rustig en totaal niet getraumatiseerd, ook met de beide andere honden was het gelijk goed. Wat een superhond! na jaren alleen maar reuen gehad te hebben gehad is het gewoon leuk om er weer eens een teef er bij te hebben.
En de twee jongens zijn maar wat blij met haar, het is net of we haar altijd al gehad hebben, zo goed ging het vanaf het eerste moment.
Ook de eerste nacht, wat ik met een nieuwe hond altijd wel spannend vind, ging probleemloos, geen kik gehoord.
Voorzichtig met de doggies als ik ben, heb ik haar de eerste vier weken aangelijnd met de andere honden uitgelaten, toen op een zaterdagochtend voor het eerst los! Daar had ik een filmpje van moeten maken, zo mooi, rennen en spelen met de beide mannen, en zo enthousiast, dat ze met een bloedvaart pardoes de sloot in stuiterde!
Vita is ook goed gehoorzaam, als ik haar roep komt ze bijna gelijk, Murphy en Spot willen nog wel eens bij een muizenhol achterblijven, als Vita ziet dat ik doorloop komt zij gelijk achter mij aan!
De stap van Spanje naar Friesland is voor Vita blijkbaar niet te groot geweest, met de integratie heeft ze helemaal geen probleem, kortom een tophond!.
Beste mensen van ACE, nogmaals bedankt!!!
Groeten ût Fryslân,
Jochem de Haan.