dinsdag 19 maart 2013
Pully naar zijn nieuwe baas !
Zondag 17 maart is Pully opgehaald door zijn nieuwe baas.
Wij wensen hem en de familie een heel veel geluk en een fijne tijd samen.
A cry for help !!!
A cry for Help……
Al enkele weken terug uit Spanje, en het laat mij niet meer los, ik wil hun volgend jaar niet meer terugzien, daarom mijn:
A cry for Help…..
Enkele langzitters..jaar na jaar kom ik ze ginder terug tegen, met hun neusjes tussen de tralies, pootjes aan je arm, die willen zeggen neem mij alsjeblieft deze keer toch mee
A cry for Help….
Voor Cervantes: een hondje waar totaal niks mis mee is, superlief voor mensen, sociaal met alle hondjes…en toch…niemand ziet deze prachtkerel…Cervanneke jongen..bij deze wil ik voor jou deze cry for help doen, een oproep aan iedereen, laat deze geweldige hond niet langer achter die tralies zitten.......
Cervantes een 6 jaar (jonge) reu, kruising Bodequero, zit al ruim 2 jaar te wachten op een baasje.
Toe is er dan niemand die hem een kans wil geven??
Voor meer gegevens klik hier.
Voor Sid en Suki, de ene al iets groter als de andere….podencokruisingen, lief, sociaal …iedereen loopt hen voorbij, jaar na jaar, zie ik ook hun snuitjes en pootjes tussen die tralies, je neemt ze dan een keer mee naar strand, waar ze kunnen rennen, een keer iets anders opsnuiven, maar een halve dag nadien zitten ze weer terug, daar waar ze al jaren vertoeven..ook voor hen
A cry for Help….
SID
Een 4 jarige Podenco reu, die ook alweer 2 jaar wacht op een baasje die hem de slechte start van zijn leven doet helpen vertgeten.
SUKI
Een 4 jarige kruising Podenco/Bodeguero.
Een lief reutje die uit het dodingstation is gered en het vertrouwen in de mens kwijt was en nu al ruim 2 jaar wacht op die ene baas die hem het vertrouwen weer volledig teruggeeft.
Wie of waar is dat baasje???
Voor meer gegevens klik hier.
A cry for Help….
Voor Taylor..god weet waarom hij nog steeds niet opgemerkt is geweest, apporteert zoals de beste,
Is niet alleen supermooi om naar te kijken, maar ook nog vriendelijk naar alles en iedereen, komt duidelijk uit een thuis…en toch…is het omdat hij gitzwart is? Ook voor hem een oproep…haal hem ginder weg!
Taylor
Een 3 jarige kruising Labrador, een grote reu, ruim een jaar geleden gered door een van onze studentes uit het dodingstation.
Wie wil deze kanjer een goed thuis geven, hij verdient meer dan het wachten in de Refugio!!
Voor meer gegevens klik hier.
Dit is mijn cry for Help……
Wordt Zizi religieus?
Hallo lieve mensen, gaat alles nog een beetje goed met jullie?
Ik wil jullie nog iets vertellen wat jullie beslist moeten weten. Ik bezoek kerken, ja echt waar hoor. Het is een hele belevenis, vooral omdat ze van verschillende geloven zijn. gaaf he?
Ik zal eerst maar vertellen over de moskee waar ik geweest ben.
Vaak gaat met ons avond rondje ook Kassie met zijn vrouwtje mee. Kassie is mijn vriend en zijn vrouwtje is ook een vriendin van mij. We hebben verschillende rondjes die we lopen en bij een van die rondjes komen we langs een moskee. Deze moskee is bijna klaar maar s’avonds zijn er vaak nog mannen aan het werk Meestal praten onze vrouwtjes met de mannen. Het wordt een heel mooi gebouw heb ik wel begrepen. Maar op een avond zei die ene meneer dat de vrouwtjes wel binnen mochten kijken. Nu dat wilden ze wel graag, maar wat moesten Kassie en ik dan. Nu Kassies vrouwtje wist wel raad. Gewoon aan het fietsenrek binden. Dus bonden ze ons met onze riem aan het hek vast. Wat gemeen van de vrouwtjes he, dat we niet mee mochten. Kassie ging er meteen bij liggen, maar ik niet. Als hond hoef je niet alles te nemen. Kassie vond het allemaal wel best, hij keek mij gewoon dom aan. Maar ja, hoe moest ik dat nu weer oplossen, want dat ik mijn vrouwtje achterna zou gaan stond voor mij vast. Ja, ineens stond ze boven voor een raam en zwaaide naar ons. Kassie vond dat wel mooi maar ik niet en ineens had ik de oplossing. De riem doorbijten en dan naar binnen. Dat viel nog niet eens mee want die riem was best wel sterk, maar het lukte wel en toen........? Ja, vlug naar binnen en de trap op, daar hoorde ik gepraat maar eerst moest ik overal stiekem om een hoekje kijken, prachtig was het daar en waarachtig daar stonden de schoenen van mijn vrouwtje ook en ik hoorde haar ook praten. Wat was ik blij dat ik haar weer zag. Blij dat ik een oplossing had gevonden om binnen te komen. Helemaal opgewonden en kwispelend huppelde ik rond Maar mijn vrouwtje leek minder blij. Ze gaf een gilletje, wat natuurlijk wel leuk was, en pakte me zo onder de arm. Ze rende op blote voeten naar beneden en naar buiten. Gelukkig had Kassies vrouwtje later haar schoenen bij zich. Het was alles met elkaar een hele konsternatie. Maar ik kon toch niet weten dat in de moskee geen honden mogen komen en helemaal niet in de gebedsruimte. Gelukkig vertelde Kassies vrouwtje dat de mannen niet boos waren. Dit was overmacht en geen opzet. Nee van mijn vrouwtje niet maar van mij?.... Als we nu langs de moskee lopen groeten we elkaar allemaal. Soms vragen de mannen wel of met de honden alles goed is. Alles is goed met de honden, met de vrouwtje en met de mannen bij de moskee.
Zo, was dit een belevenis of niet?
De volgende keer zal ik vertellen over de andere kerken waar ik geweest ben.
Hervormd, gereformeerd en katholiek Ja, zo maak ik van alles mee bij mijn vrouwtje Spannend allemaal.
Tot de volgende keer maar weer.
maandag 18 maart 2013
zaterdag 16 maart 2013
Sfeer-foto's DEZE WEEK,...
Sommige lieverds groeten je vanuit de refugio !!!!!
Klik hier om de foto's te zien.
Splash en Rocca gaan naar huis
Hier gaan onze ROCCA en onze SPLASH naar huis,
weer twee gelukkige die in Spanje wonen nu, bij Nederlandse mensen,....
DRINGEND Zachary kwijnt weg in de Refugio!!
Zachary TER ADOPTIE !!
60 CM 35 KG 1 JAAR
ZACHARY een grote jongen was de waakhond in een zigeunerkamp, als pup ging hij eerst door vele handjes om dan op drie maanden te eindigen
aan een veel te korte ketting, hij kon zich niet recht zetten, niet liggen... zijn halsband was in zijn nek ingegroeid want nadat hij werd aan de ketting gelegd werd hij nooit meer aangeraakt, kreeg hier en daar een stuk droog brood en zijn bakje met goren en vuil water nam hij toch dankbaar in zijn buikje op,...
Hij was mager, vol met teken en vlooien, was bang en wist niet wat hem overkwam toen zijn eerste droge voeding hem werd voor gezet,
ondertussen is hij heel wat bij gekomen, ziet er prachtig uit en heeft een zalig rustig karakter, zoals een Mastin dot hebben moet,
hij is niet dominant, heeft echt een zeer goed karakter, is gelukkig met zijn nu al nieuwe leven maar kan ergens een familie sieren met zijn aanwezigheid,
hij vertrouwt mensen en andere dieren, is sociaal en lief, groot en sterk maar een loebas van de bovenste plank,...
Als hij je aankijkt met zijn prachtige droopy ogen kan je niet meer weerstaan,...
aan een veel te korte ketting, hij kon zich niet recht zetten, niet liggen... zijn halsband was in zijn nek ingegroeid want nadat hij werd aan de ketting gelegd werd hij nooit meer aangeraakt, kreeg hier en daar een stuk droog brood en zijn bakje met goren en vuil water nam hij toch dankbaar in zijn buikje op,...
Hij was mager, vol met teken en vlooien, was bang en wist niet wat hem overkwam toen zijn eerste droge voeding hem werd voor gezet,
ondertussen is hij heel wat bij gekomen, ziet er prachtig uit en heeft een zalig rustig karakter, zoals een Mastin dot hebben moet,
hij is niet dominant, heeft echt een zeer goed karakter, is gelukkig met zijn nu al nieuwe leven maar kan ergens een familie sieren met zijn aanwezigheid,
hij vertrouwt mensen en andere dieren, is sociaal en lief, groot en sterk maar een loebas van de bovenste plank,...
Als hij je aankijkt met zijn prachtige droopy ogen kan je niet meer weerstaan,...
vrijdag 15 maart 2013
Brief van Robbie.
Hallo mensen,
Ja het heeft een tijdje geduurd eer ik wat van mij laat horen maar zoals je van een Spanjaard kan verwachten maƱana,maƱana.
Ik ben Robbie (eerst heette ik Quentino en Rubio), jaja valt niet mee om een zwervertje te zijn, je krijgt iedere keer een andere naam, die je dan weer moet onthouden!!
Ik kom uit Spanje waar ik door mijn “baas” werd weggedaan omdat hij ging verhuizen naar een appartement waar geen honden werden getolereerd. Hij heeft niet eens de moeite genomen om een ander appartement te zoeken!Dus werd ik op straat gezet. Om een lang verhaal kort te maken; ik ben dus in een asiel terecht gekomen en later naar Nederland gebracht,waar een nieuwe baas op mij wachtte!
Je weet niet hoe blij ik was, eindelijk weer een lekkere warme mand en een thuis, hoera!!
Maar na een tijdje gingen die papa en mama uit elkaar en moest die mama weer gaan werken, en moest ik alleen thuis blijven. Maar daar nam ik geen genoegen mee, ze moeten mij weer niet in de steek laten ik heb al genoeg ellende meegemaakt hoor.
Dus ben ik gaan blaffen zodat ze thuis zou blijven, maar helaas hebben zij mij weer terug gegeven aan A.C.E. die voor mij een gastgezin hebben gezocht. Wat gastgezin betekent weet ik niet maar ik had weer een nieuw thuis. Blij dat ik was.
Bij het gastgezin in Veenendaal had ik het naar mijn zin, daar had ik een hondenvriendje en mensenkinderen om mee te spelen, hartstikke leuk joh. Ik ben daar ook een aardig poosje geweest. En ik wil mijn gastgezin mama nog even bedanken voor alle goede zorgen, dus een dikke hondenkus van mij! En de mensenkinderen even gedag zeggen.
Wat het woord gastgezin betekent daar kwam ik op een vrijdag in januari achter. Want op die dag kwamen mensen die mij wilden meenemen, zijn ze helmaal gek geworden ik wil hier blijven en niet weer verhuizen. Ik wil helemaal geen andere familie, wie weet wat ze met mij voorhebben, houden zij mij, krijg ik wel goed te eten, zijn ze wel te vertrouwen, al die gedachten schieten door mijn hoofd. Nee, ik peins er niet over, ik blijf hier.
Dus moet ik alles doen om die meneer en mevrouw bang te maken. Ik ga lekker flink tekeer tegen ze om ze lekker af te schrikken, zodat zij mij niet leuk vinden en ik niet word meegenomen. Verdomme nog an toe, ze hebben er maling aan, dan nog maar even flink grommen als die mevrouw gaat bewegen misschien helpt dat, want ik wil niet weer verhuizen! Ik wil hier blijven in Veenendaal.
Nee hoor, niets helpt ze gaan mij meenemen naar Groningen, dat is toch waar al die boeren wonen, nou daar zit ik niet op te wachten.
Ik hoor ze zeggen dat ik op een boerderij kom te wonen, oh nee, dan kom ik natuurlijk tussen de koeien ofzo, mag ik dan wel binnen slapen?
Hoor ik het goed, zeggen ze dat er een grote tuin is waar ik in kan ravotten, hum, eerst zien en dan geloven. Nou ,en dan gaan we weg in de auto. Man wat duurde dat lang!!!! Waar is dat Groningen helemaal, er zijn ook steeds minder huizen te zien, overal zie ik grasland.
Eindelijk stopt de auto en zegt die mevrouw : Nou schat je bent thuis, hier woon je nu. Ik kijk om me heen en zie overal gras, en in de verte nog een paar huizen. En inderdaad een grote tuin.
Zou ik dan nu echt geluk hebben, zouden ze het echt goed met mij voorhebben? We gaan even rondlopen zodat ik lekker kan plassen en snuffelen, en dan gaan we naar binnen.
Oh nee,….. wat zie ik een grote dikke rooie kat dat hebben ze mij niet verteld, wat zal ik doen, ja ik ga hem lekker opjagen lachen joh! Hij is bang! Maar daar komt nog een kat, een gestreepte even kijken of het weer wil lukken, oh hemel deze is niet voor de poes!! Ze is niet bang maar maakt zich twee keer zo groot en komt achter mij aan!!!!! Hellup,gauw naar mijn nieuwe mama, ja Robbie - zegt ze, Tijgertje is al een oude dame en is niet bang voor hondjes, dus wen er maar aan. Nou ja, is me dat wat, heb ik dat weer.
Ik krijg een mooie riem en bench, een lekker plekkie, eten, en dan wat zie ik? Droom ik of is er nog een kat, een zwart witte, ja en die sluipt door het huis als ze mij ziet, die is bang voor mij. Leuk, erachter aan!!!
Oh jee, ik word terug gefloten door mijn nieuwe papa, dat vind hij niet goed, ik denk dat ik echt die katten leuk moet gaan vinden.
Ik woon nu alweer 7 weken bij mijn mama en papa in Groningen en ik heb het reuze naar mijn zin!!!! Met de drie poezen kan ik het inmiddels goed vinden, met die rooie speel ik zelfs, ik ga overal mee naar toe, ga elke dag fijn lang wandelen met mijn mama en woon gelukkig op een boerderij waar geen koeien ofzo zijn. Wij lopen dan door de weilanden en het is hier klei grond dus ben ik lekker smerig als we thuis komen, maar dat vind ik heerlijk, het is best leuk om een Spaans hondje op een boerderij in Groningen te zijn. Mijn mama zegt dat ik een echte macho ben, een ondeugende maar wel een hele lieve.
Ook heb ik een hondenvriendje Binky die naast mij woont bij de ouders van mijn nieuwe pap en mam. Met Binky ben ik goede maatjes en ook met de 4 katten van Binky .
Eindelijk heb ik mijn gouden mandje gevonden en ben ik heel gelukkig, want mijn mama en papa zeggen steeds dat zij mij zo lief vinden en dat ik NOOIT MEER WEGGA BIJ HUN.
Ik ben hun GOUDEN hondje.
Veel hondenknuffels van Robbie,
Doeiiiiiiiiiiiiiiii.
donderdag 14 maart 2013
Steamy
Blij zijn wij met ons 'lot uit de loterij' in de vorm van Steamy.
En wat zijn we trots dat Boogie haar ook heeft geadopteerd en ons meehelpt opvoeden ;-)
Steamy zat versteend in de Kennel vanuit het vliegtuig. Ik heb haar naar de auto moeten dragen. Ze kwam pas laat aan en na een uurtje 'ontdooien' moesten we toch echt gaan slapen. Gelukkig lag Boogie naast haar. Elke dag heeft ze reuze grote stappen vooruit gedaan en is Steamy van een heel bang hondje veranderd in een geweldig grappig, gezellig, lief en fijn hondje. Ze is nu zo goed als zindelijk, kan al zitten, liggen, op haar plaats op commando en is erg lief voor de kinderen. Steamy hoort echt al helemaal bij ons en ze is er pas 1,5 week.
dinsdag 12 maart 2013
Donatie spulletjes van a.s. adoptanten !
Toen onze huisbezoekster bij Marja en John kwam i.v.m. de adoptie van Dundy, kreeg zij een onderstaande spulletjes mee voor de Refugio in Spanje!!!
Deze waren bij elkaar gespaard door de fam Pijnenborg, fam Mous, Diny, Marjolijn, Sandra en Denise.
Namens de de hondjes in Spanje heel hartelijk dank hiervoor!!
Chica en haar vriendjes.
Chica is zo'n dolgelukkige hond geworden! Ze vind alles leuk en is overal goed in. Behendigheid, over de hoogste dingen heen springen en in bomen klimmen. We doen nu een Cursus speuren met haar en ze is geweldig goed, ze pikt de sporen heel snel op en vind het "slachtoffer" binnen "no-time" ze blijft ook bij het "slachtoffer" tot ik eraan kom zo lief! kortom ze is een SUPERHOND!!!! en de cursus speuren is zeker aan te raden! Het is in het Amsterdamse bos(http://www.dogsandpeople.nl/)
Hier nog wat filmpjes.
Filmpje 1 klik hier.
Filmpje 2 klik hier.
Hoe gaat het nu met Rufus vh William?
Het heeft lang geduurd maar ik vind het leuk om een berichtje
voor het Blog te schrijven over ons hondje Rufus ( William 5283)
Rufus is volgende maand een jaar bij ons en het gaat hardstikke goed met hem .
Het is een vrolijk ondeugend heel lief hondje en we zijn helemaal
verknocht aan hem, beetje ons kindje nu de kinderen de deur
uit zijn.
De adoptie procedure is eigenlijk heel goed gegaan en in April mochten
we hem op Schiphol ophalen.
Z'n algehele conditie was toen niet zo goed, hij was erg mager en had
pilletjes bij zich tegen het hoesten.
Al gauw bleek dat hij niet tegen het eten hier kon want hij kreeg erge
jeuk en werd van achteren en onder z'n kin helemaal
kaal. ( Misschien toch te hoogwaardig voer na z'n schrale eetgewoontes
in Spanje)
Daar schrokken we toch wel van, en hebben ook nog aan Leishmania gedacht.
Hij is door de dierenarts op een dieet gezet en nog een keer op
Leishmania getest.
Dit is allemaal gelukkig goed uitgepakt, hij heeft z'n haar weer
terug en met de jeuk gaat het ook veel beter.
Zijn vacht ziet er nu hardstikke goed uit en is veel voller, hij is
ruim 2 kg. aangekomen en dat ziet er goed uit.
Het is een renner, ik denk vaak dat er GALGO bloed in hem zit, als je
hem ziet sprinten, fantastisch om te zien.
De mensen moeten altijd lachen als ze dat zien.
Een minpuntje is dat hij niet kan loslopen in het gewone woongebied,
want zodra hij buiten is, steekt z'n zwerverinstinkt de kop op.
Hij kan dan z''n ei niet kwijt, en ik probeer dan ook zo veel mogelijk
naar het natuurgebied in de buurt te gaan, daar durf ik hem los
te laten en kan hij lekker rausen met andere honden.
Wat erg leuk is, is dat mijn zoon het zo leuk vond dat hij en z'n
vriendin ook besloten hebben om een hondje te adopteren
en zo deed Gizmo ( bij jullie Suarez) half December z'n intrede bij ons.
Die hebben we in Eindhoven opgehaald.
Ik pas op als zij moeten werken en dan heb ik 2 Rakkers in huis.
Ze lijken Qwa karakter veel op elkaar en gaan stoeiend door de kamer
We gaan in het voorjaar weer lekker naar de camping aan het strand en
dan kan hij weer lekker over het strand scheuren.
Hieronder nog wat foto's.
een poot van Rufus en Gizmo, en groetjes van Ingrid en Willem de Jonge
voor het Blog te schrijven over ons hondje Rufus ( William 5283)
Rufus is volgende maand een jaar bij ons en het gaat hardstikke goed met hem .
Het is een vrolijk ondeugend heel lief hondje en we zijn helemaal
verknocht aan hem, beetje ons kindje nu de kinderen de deur
uit zijn.
De adoptie procedure is eigenlijk heel goed gegaan en in April mochten
we hem op Schiphol ophalen.
Z'n algehele conditie was toen niet zo goed, hij was erg mager en had
pilletjes bij zich tegen het hoesten.
Al gauw bleek dat hij niet tegen het eten hier kon want hij kreeg erge
jeuk en werd van achteren en onder z'n kin helemaal
kaal. ( Misschien toch te hoogwaardig voer na z'n schrale eetgewoontes
in Spanje)
Daar schrokken we toch wel van, en hebben ook nog aan Leishmania gedacht.
Hij is door de dierenarts op een dieet gezet en nog een keer op
Leishmania getest.
Dit is allemaal gelukkig goed uitgepakt, hij heeft z'n haar weer
terug en met de jeuk gaat het ook veel beter.
Zijn vacht ziet er nu hardstikke goed uit en is veel voller, hij is
ruim 2 kg. aangekomen en dat ziet er goed uit.
Het is een renner, ik denk vaak dat er GALGO bloed in hem zit, als je
hem ziet sprinten, fantastisch om te zien.
De mensen moeten altijd lachen als ze dat zien.
Een minpuntje is dat hij niet kan loslopen in het gewone woongebied,
want zodra hij buiten is, steekt z'n zwerverinstinkt de kop op.
Hij kan dan z''n ei niet kwijt, en ik probeer dan ook zo veel mogelijk
naar het natuurgebied in de buurt te gaan, daar durf ik hem los
te laten en kan hij lekker rausen met andere honden.
Wat erg leuk is, is dat mijn zoon het zo leuk vond dat hij en z'n
vriendin ook besloten hebben om een hondje te adopteren
en zo deed Gizmo ( bij jullie Suarez) half December z'n intrede bij ons.
Die hebben we in Eindhoven opgehaald.
Ik pas op als zij moeten werken en dan heb ik 2 Rakkers in huis.
Ze lijken Qwa karakter veel op elkaar en gaan stoeiend door de kamer
We gaan in het voorjaar weer lekker naar de camping aan het strand en
dan kan hij weer lekker over het strand scheuren.
Hieronder nog wat foto's.
een poot van Rufus en Gizmo, en groetjes van Ingrid en Willem de Jonge
Abonneren op:
Posts (Atom)









































