Bertrand kreeg ook eens bezoek

Onze lieve Bertrand, die al zo lang bij ons zit, kreeg een speciaal bezoek,

uit Denemarken, ..

Hij was de Koning te rijk, wilde alleen maar knuffelen, en knuffelen,

hij is een stevige jongen maar een hart van goud,

met mensen is ie gewoon super,... hij slaapt nog steeds met de schoen van zijn oude baasje,... die niet meer naar hem omkijkt, echt zielig,...

Fabienne

 

NAYA

Naya, heeft het niet getroffen, haar baasje kreeg een auto ongeluk en moest worden opgenomen op intensive care.

Hij smeekte zijn hondje te houden tot hij weer beter was, maar stierf na enkele maanden aan zijn verwondingen.

Zijn grote wens was dat Naya gelukkig zou worden, maar geen van de familieleden wilde deze wens waar maken.

Dat is nu een belofte aan ons om te voldoen.

Sindsdien is NAYA bij ons. Het is een hondje dat enorm gehecht was aan haar baasje, kwam de eerst maanden niet uit het hok, maar bleef hoopvol wachten op de terugkeer van haar best vriend. Trouw en met geduld heeft ze nog steeds die hoop. 

Naya is een beetje verlegen en wil alleen maar op schoot zitten en bij de mens zijn. Het beste zou een gezin zijn zonder kinderen omdat zij graag altijd aan je zijde wil zijn. Zo een hondje is het, met andere honden is ze heel erg sociaal, heeft een zacht en goed karakter en heeft nood aan een nieuwe thuis, waar ze een centrum van vriendschap wil zijn. 

Aan de zijde van haar nieuwe baasje.

Fabienne

 

Nieuwe Flyer maart 2013

Lieve mensen, wilt U een poster voor het raam hangen of ergens in een winkel waarop onze honden die in opvang zijn wilt promoten, klik dan op deze link en print de poster die weer met veel liefde door "onze" jongste medewerker gemaakt is.

Bericht van Tieske

Hallo lieve dierenvrienden,

Welnu,” Michael Jackson” is weer boven water…..

Zoals jullie misschien nog weten is dat ik sinds september vorig jaar wederom de diagnose borstkanker kreeg met alle gevolgen vandien.

Nu een borstamputie en daarnaast nog zes chemo kuren.i.p.v 12 jaar terug een borstbesparende operatie en 36 x bestralingen.

Afijn, het goede nieuws is dat ik afgelopen maandag de laatste chemo heb gehad, dus daar ben ik, met alle bijwerkingen, vanaf.

En nu, nu zit ik aan de keukentafel en laat mijn gedachten gaan, en ik vraag me af, was de afgelopen periode erg?? Nee, ECHTerg vond ik dat mijn vorig cockertje om onverklaarbare redenen ineens is overleden.

Vond ik dit jammer van mijzelf?? Nee, wat ik ECHT jammer vond was het feit dat mijn konijntje ineens verlamd was, wat gelukkig weer in zijn geheel is hersteld.

Rijst mij nog 1 vraag, wat vind ik er zelf van dat ik weer kanker had ….

Welnu lieve dierenvrienden, oke, het was soms niet makkelijk, maar ik zie mijn leven als een huis.

Voor de tweede keer werd mijn huis afgebroken, de eerste keer stonden er nog muren, maar de tweede keer was daar alleen nog een fundering.

Gelukkig is het een sterke fundering, want daarop wordt mijn nieuw huis gebouwd en,… de eerste steen is gelegd, en het wordt een prachtig mooi huis!!!!

Waar ik erg dankbaar voor ben is dat ik, ondanks dat ik soms erg ziek was van de chemo, nog steeds de energie mocht krijgen om mijn paarden, konijnen, vogels, en..natuurlijk mijn cockertjes de verzorging te geven die ze nodig hadden en hebben.

En natuurlijk, alle lieve vrienden om mij heen die mij hebben gesteund in woord en daad,mijn lieve vriend Harry, die zich meer zorgen maakte dan ik, en vooral ook Ineke Jongeleen, mijn dikke vriendin die ik mocht leren kennen dankzij Ace.

Maar……uiteindelijk, mijn drie cockertjes, die mij in ALLES hebben gesteund, gewoon eenvoudigweg door hun aanwezigheid………

Kortom, ik ben een zeer gelukkig mens en kijk met vol vertrouwen naar de toekomst, ik heb er zin aan!!!!

Allerliefste groeten van Tieske, Jordy, Joey en Jaimy.

Reacties altijd welkom!!!!

Wetenswaardigheden over de Bodeguero's

Ik dacht zoals veel mensen met mij dat Bodeguero's een soort Jack Russells waren maar onderstaand verhaal bewijst bijna het tegendeel. Lees het eens en misschien dat U onze Bodeguero's een kans op een fijn thuis wilt geven.

De Bodeguero als huisgenoot. De Bodeguero heeft veel energie, beter gezegd levenslust, en staat dan ook altijd klaar om te gAAAAAn, jaaaaaaaah!!!  Het is tenslotte een werkhondje!  Gemaakt om alert, beweeglijk, oplettend,en supersnel te zijn. Het is geen zenuwlijer, hij wil er gewoon op uit! Het is dus vooral geen hondje voor luie mensen,want er moet iedere dag flink mee gelopen ,gespeeld en gerauschd worden! Anders wordt ie niet gelukkig. Hij wil niets liever dan met u de hele wereld verkennen, gun hem dan ook deze kans,al kan het best zijn dat ie in het begin nog overal aan moet wennen,en u krijgt het blijste hondje van de hele wereld!   Eenmaal gewend vind ie alles fantasties!!! En ja, ook de bodeguero glimlacht!!  Let wel op:het is en blijft een jager, al worden ze vaak in het asiel achter gelaten omdat ze dit niet goed doen,het instinct zit erin. Laat hem dan in het begin als u hem nog niet zo goed kent, alleen los op veilige stukken,waar u hem goed kan zien. Beter op het strand dan in het bos,bv!   Gewoon blijven wachten,hij komt terug! De Bodeguero is een zeer intelligent en sterk hondje, en ook een heel lief en aanhankelijk hondje. Hij heeft een mooi stevig, lekker compact gespierd lijfje, op mooie hoge elegante pootjes,en een lekker glad velletje. En dan zijn prachtige bat-man koppie! het is een echt knuffelbeertje!

Net als de Podenco en de Galgo is de Bodeguero nog een heel oorspronkelijk hondje,dat weinig (leuk) kontakt met de mens heeft gehad. Ook het leven in huis kennen ze nauwelijks, al bevalt ze dat al snel! Het zijn in feite nog echte honden, laat ze dat dan dan vooral ook kunnen zijn en u hebt er een heerlijke lekkere gekke, superlieve en trouwe vriend voor het leven aan!

Bron:http://www.dogsinneed.nl/index.php/nieuws/348-een-onbekend-ras-in-nl-de-ratonero-bodeguero

DANI, in Algeciras, zoontje van TANZANITA

DANI, je kan niet zeggen dat hij de zoon niet is van TANZANIA,...

 

Dit is Mama Tanzanita

En hieronder zoon Dani.

 

Geadopteerde honden maand Februari 2013.

In de maand Februari zijn 55 !! honden geadopteerd !!

Staat Uw hond hier ook bij??

Berichtje van Robin.

Vanwege zijn korte pootjes is Robin niet zo gek op sneeuw als Jolie. Maar hij is een dappere stappert en trotseert sneeuwval gelaten. In dagen met koude en stevige wind, vonden de hondjes het prima om in onze tuin uitgelaten te worden en daarna weer in de warme huiskamer. Robin heeft zich inmiddels ontwikkeld als komiek. Wanneer wij lunchen met 2 boterhammen waarvan 1 steevast met kaas, zijn beide hondjes zeer geinteresseerd. Reden is: zij krijgen altijd een dun plakje kaas. Robin maakt er echt een voorstelling van. Vanaf 13 hr staart hij mij (als verzorger van de lunch) strak aan en wanneer ik niet reageer (opzettelijk) dan gromt hij zachtjes. Als ik dan opsta om de lunch te bereiden maakt hij een komisch dansje door de kamer. Dat hij herhaalt wanneer ik met de gewenste kaasplakjes kom. Zeer grappig! Zelfs Jolie, anders veel flegmatieker, maakt nu sprongetjes in de lucht. Een dagelijks ritueel waar wij veel plezier aan beleven, en de hondjes ook. Eenzelfde ritueel ontvouwt zich wanneer wij een winterse wandeling met de hondjes achter de rug hebben en weer in het warme huis zijn teruggekeerd. Ze krijgen altijd een beloning (van verantwoord hondenvoedsel). Robin voert dan weer zijn toneelstukje op. Een paar keer per maand krijgen de hondjes vlees van het merk Rodi (diepvries). Als wij vragen of de hondjes Rodi willen, danst Robin de hele kamer door, Jolie kwispelt alleen. Robin is nog steeds de lieveling van onze buurmeisjes. Hij is veel aaibaarder dan wispelturige Jolie. Maar we zijn erg gelukkig met onze beide hondjes.

PAYO, telkens als zijn baasje passeerde kreeg ie stokslagen

Mensen in de buurt zagen het een tijdje aan. Eerst zagen ze een pupje spelen met de kinderen, lief en plezant om hun heen. Tot de pup iets van 5  maanden was en dus geen pup meer. Toen hing hij aan de ketting en wilde daar uiteraard niet blijven. Huilde en jankte als elke jonge hond dat zou doen. Zijn baasje sloeg hem telkens weer met een stok tot bloedend toe. Langzaam maar zeker huilde Payo niet meer. Hij kroop in elkaar als hij de man nog maar zag, probeerde niet meer te bestaan. Maar ondanks dat hij zich rustig hield sloeg de man toch dagelijks op het jonge hondje, Tot één van de buren vroeg om het hondje aan hem te verkopen, want gratis geven deed hij niet. Zo kwam deze arme stakkerd bij ons. Hij is de eerste dagen een rietje geweest, bang en grote bange ogen. Nog steeds is hij wat wij een geslagen hond noemen, down, onwennig en bang van elke stok die om hem heen komt. Verder is hij een hondje dat liefde nodig heeft en opvoeding. Vooral mensen die hem een leven willen geven waar geen stokken of mensen zijn die het niet kunnen opbrengen hem gelukkig te maken. Een mishandelde hond vraagt tijd en geduld, maar toch ook regels en normen in huis. Ze hebben iemand nodig die hen lief heeft maar ook die hem laat voelen wat kan en niet kan. Vaak nemen mensen een mishandelde hond in huis uit medelijden. Dat is geen goede start. Er goed over nadenken, weten dat in het begin het erg kan tegen vallen. Hij kan langzaam gaan aanpassen maar het kan ook jaren duren. Hij kan dingen gaan stukbijten of leert heel vlug dat dit niet mag.

Geef jezelf de tijd om rustig na te denken over een hondje als Payo. En als je beslist het hondje te adopteren, dan kan het niet meer fout gaan, maar kijk eerst in zijn mogelijke aanpassing en dan , dan kan hij komen. Dan krijgt hij een echte tweede start.

Fabienne

 

Zwangere mama gered,...Pearl

Pearl, haar foto ging over vele landen heen nadat iemand haar opmerkte in het dodingstation van Cartama.

Velen zagen de nood, maar gingen er niet heen. De confrontatie was te groot, maar haar leven hing aan een zijde draadje. En ook het leven in haar groeide woekerend voort. Nauwelijks eten, stress en de dood hingen boven haar hoofd. Gedumpt als een stuk vuil, vergeten alsof ze nooit bestaan had. 

Haar puppy´s hebben we geaborteerd. Teveel sterven in onze handen, teveel krijgen geen kans op een veilige haven, te veel gaan heen zonder liefde of waardering te hebben gekend.

Mama hebben we Pearl genoemd, een pareltje onder de honden, een zachtaardige gelaten karakter die ondanks de vele miserie die ze kende een dankbaarheid toont en je hele gezicht aflikt. Ze verwerkt nu stilaan alles bij ons, is rustig en stil,  kijkt je aan met die mooie trouwe ogen. Het is voorbij. Laat het achter je lieve schat. Jouw mandje staat ergens gespreid, zeker weten, en dit keer ééntje van goud. 

Fabienne 

 

Update Pablo (vh Nalo)

Pablo is nu zo'n 5 maanden bij ons en heeft zijn plekje goed gevonden. Op de foto's is Pablo te zien in de sneeuw. De sneeuw vond hij heel erg leuk. Rende er in rond en bleef zowaar niet meer kort aan de riem, dicht bij degene die met hem liep, maar ging op onderzoek uit. Je zag hem groeien in zijn zelfverzekerdheid.

 

Hij is dol op onze houtkachel, waar hij vaak voor ligt te bakken. Als we het deurtje open doen, is hij in staat er in te kruipen, want de kou hier in Nederland valt hem vies tegen.

 

Door de kou is daarentegen zijn vacht prachtig gegroeid en veel dikker geworden. Het is een git zwart glimmende haarbal. Hij heeft intussen goed geleerd hoe hij moet spelen. Het spelen met onze andere hond, de zachtaardige Boris, vind hij nog eng, want als Boris z'n gekke 5 minuten heeft, let hij niet op waar hij zijn poten neer laat komen en dat was al eens schrikken voor Pablo. Maar hij leert en durft steeds meer. Afgelopen week daagde hij z'n grote vriend zowaar uit.

 

Het is heel leuk om te zien hoe steeds meer uit zijn schulpje komt. Een aantal weken geleden zijn wij begonnen met lange wandelingen door het bos om de hoek. Heel eng! De eerste wandeling bleef hij weer voornamelijk dicht bij zijn begeleider/ster, maar omdat we de terugweg via het zelfde pad deden, kwam het hem bekend voor en durfde hij wat verder van ons vandaan te lopen. Inmiddels hebben we al zo veel van deze wandelingen gemaakt, dat hij vaak door het dolle heen rondjes om ons heen scheurt door het hoge gras. Een vriendelijke onstuimige labrador is echter nog te veel van het goede en krijgt dan ook demonstratief de tandjes te zien, terwijl de held op sokken zich achter de benen van mijn dochter verschanst.

Ja, het is wennen. De buitenwereld is, zo denken we, niet altijd even vriendelijk en makkelijk geweest voor dit mannetje, maar hij leert en dat is onwijs leuk om mee te maken.

Pablo is ontzettend nieuwschierig. Bij alles wat ik doe, of het nu stofzuigen, DHZ reparaties, koken of de was sorteren is, dit mannetje zit boven op het nieuws, of in het geval van de was sorteren er meer onder. 

 

Inmiddels zijn beide honden zo'n beetje onafscheidelijk en slapen ze vaak gebroederlijk op hetzelfde kussen.

Hij leert alles snel en kan zelfs al een aantal uren, los uit zijn bench samen met z'n vriend alleen thuis zijn. Ook jankt en piept hij niet meer; hij heeft nagenoeg geen verlatingsangst meer.

Soms lopen we ook met beide honden door het drukke centrum hier op een zaterdagmiddag. Eerst vond hij dat eng en trilde dan ook erg. Maar hij komt steeds meer tot rust en zijn neus en nieuwschierigheid wint het uiteindelijk toch. Hij laat zich nog niet door iedereen zo maar aaien, maar als mensen niet bukken, gaat hij toch even stiekem snuffelen.

Het straathondje in hem is nog niet helemaal weg; hij eet nog alles wat hij tegenkomt, o.a. poep (ik denk van marters), zakdoekjes, verpakkingen en zelfs peukjes. Ook "knipt" hij zijn eigen teennagels, ook al doen wij dat nu voor hem.

Kortom, het is een heerlijk kereltje en wij zijn heel blij dat hij bij ons een nieuwe start mocht maken. We kunnen echt niet meer zonder hem.

We hopen dan ook dat alle hondjes die nu nog in Spanje wachten, gauw een veilig, aangenaam en liefdevol thuis zullen vinden.

Groetjes,

Heleen, Christa, Tim en Emma

Welke dierenarts kan hier helpen,....LUNELA,..

Hulp gevraagd! Graag delen.

 

Kleine Lunela is 4 maanden en heeft een ernstig probleem met haar tandjes. Ze kan haar tanden niet wisselen omdat er geen plaats is in haar mondje door de rare bouw die ze met de geboorte meekreeg. Het hondje kan niet eten en vermagerd zienderogen. Nu geven we haar blik en vloeibaar voedsel, maar ze moet heel dringend geholpen worden. De dierenarts van Algeciras is ten einde raad.  Dit is iets dat we hier nog niet hebben gezien, we zouden heel graag deze lieverd redden. Zijn er misschien mensen onder onze bezoekers|Facebookers, die dit fenomeen kunnen tonen aan een dierenarts die iets afweet van een gebit en complicaties bij hondjes? Dan kan Lunela toch geholpen worden. Hoop op een oplossing voor deze kleine juffer.

Fabienne

 

 

Laika, en baasje,...slachtoffer van deze tijd,...

Het dametje was één en al zenuwen. Een brok verscheurd verdriet, verlaten door familie, vrienden en kennissen. 

Maar niet door haar hondjes. Die leefden sinds maanden in haar auto samen met haar. Hun kleine oude wrak was hun rijdende reddende engel. Ze sliep ergens in de Campo,(bergen) zo vertelde ze. Ze had alles verloren nadat ze eerst haar werk verloor. Toen kwamen de zorgen, de afgang. Ze hadden al niet veel. Een klein huisje en een tuintje. 

Maar de Bank embarkeerde haar enige toeverlaat, hun veilige plaats. Sindsdien leefde ze in de auto, samen met 5 hondjes die ze met heel haar hart koesterde. 

Ze vroeg ons één van de honden over te nemen, omdat het echt niet verder ging. Laika was zo gericht op haar baasje dat de andere hondjes, ook al ging het meestal goed, er problemen mee hadden en om een beetje rust te krijgen vroeg ze om Laika een goede thuis te zoeken. Met tranen en verdriet liet ze haar bij ons achter. 

Laika, die zoveel van haar hield trouw en zo intelligent als een herder dat kan zijn, haar wereld stortte in, van de assertieve zelfverzekerde vrolijke hond is al gauw niets meer van te vinden. Ze zit daar maar. Hopend dat ze straks weer mee mag. Lieve Laika en baasje. Slachtoffers van deze tijd.

Fabienne

http://www.youtube.com/watch?v=0U-2XWCt6LQ

 

Turko en zijn triest verleden

Turko, was de hond van een zigeuner ergens in Algeciras, hij werd geschopt en geslagen, tot op vandaag dat ie hem met een klap op het hoofd aan de deur heeft gezet,...

Hij was gekwetst, herstelde van zijn verwondingen ... werd verlost van zijn stinkende en onaanraakbare vacht,... en probeert nu een beetje zichzelf te worden in het asiel, het is een hondje dat heel veel verdriet doorstond, zijn oogjes spreken je zijn gevoelens uit,...deze kleine perro de Aqua moet vlug ergens kunnen thuis komen, zodat dit alles erg vlug achter zich kan weg ebben....

En nog een filmpje.

klik hier.

 

Kim met Sem op de luchthaven Brussel.

Kim, een van onze studenten kwam speciaal naar Brussel om haar lieveling,

die ze tijdens haar stage had leren kennen en sindsdien koesterde, ze kwam hem speciaal groeten toen ie eindelijk aankwam in Brussel, wat een mooi gebaar voor een gewoon podencootje in vele ogen,... maar het gaat vaak veel dieper dan dat,...

Top hoor Kim, we zijn er echt ontroerd door,...

Fabienne