Misschien zie je me niet meteen. Ik ben niet het hondje dat zich op de voorgrond dringt of luid om aandacht vraagt. Nee, ik ga liever stilletjes achter je staan, hopend dat je me misschien even wilt aaien. Een vriendelijk woord, een zachte aanraking... dat maakt mijn dag al helemaal goed.
Mijn leven begon niet zo makkelijk. Toen ik hier aankwam, was ik niet veel meer dan een mager, verwaarloosd skeletje. Ik was erg ziek en had nog niet veel liefde of geluk gekend. Gelukkig hebben de mensen hier mij verzorgd en geholpen. Dankzij hen kijk ik nu voorzichtig uit naar een mooie toekomst.
Ik ben een vriendelijke en sociale podenco van 5 jaar oud, al ben ik soms nog een beetje verlegen. Nieuwe dingen vind ik spannend en ik moet nog leren dat de wereld niet altijd eng is. Met wat geduld, liefde en begrip zal ik stap voor stap groeien en mezelf steeds meer laten zien.
Mensen zeggen dat ik heel bijzondere kleuren heb en dat ik een mooie jongen ben. Maar wat mij echt speciaal maakt, is mijn zachte karakter. Ik ben lief, zachtaardig en dol op gezelschap. Hier ben ik geliefd door iedereen, en dat voel ik ook. Toch mis ik nog iets heel belangrijks: een eigen thuis.
Een thuis waar ik eindelijk mag voelen hoe het is om รฉcht ergens bij te horen. Een plek waar ik op mijn tempo verder mag openbloeien. Een familie die me laat zien dat liefde voor altijd kan zijn.
Merk jij me eindelijk op?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten