Don Juan, of beter gekend als Donne, Donnie, Donneke ... of ook het beste hondje dat iemand zich kan wensen. Toen ik 18 jaar was, heb ik Donne leren kennen in jullie asiel in Malaga en ik was op slag verliefd. Een paar weken later, is hij dan toegekomen in de luchthaven van Zaventem - allebei niet wetende dat ons leven zoveel zou veranderen en dat ik zonet mijn beste vriend voor het leven heb ontmoet.
Ik had mijn
mama overtuigd van Donneke omdat het zo'n rustig / kalm hondje was in
het asiel... er dan was er maar één hond op de luchthaven dat zo aan het
lopen was in zijn bakje en zo druk was :) Het was direct een start dat
helemaal typisch Don Juan was. Overal waar hij kwam, wist je dat hij er
was en veroverde hij direct iedereen zijn hartje met zijn charmerend
gedrag, een echte Don Juan.
Onze
band was vanaf dag één duidelijk - hij heeft de eerste nacht direct
heel de nacht in mijn armen geslapen en dit heeft onmiddellijk de toon
gezet voor de komende 12 jaar - altijd samen, nooit apart. Donneke had
wel duidelijk al een verleden als hij bij ons kwam, zo is hij vaak
weggelopen tijdens het eerste jaar - precies om te checken 'blijven
jullie altijd bij mij? komen jullie mij zoeken?' - uren / dagen / ...
hebben mijn familie en ik achter Donne gelopen om hem terug te zoeken en
terug te halen - tot hij na een jaar eindelijk echt besefte dat hij
zijn familie voor het leven had ontmoet en dat hij voor altijd deel is
van onze familie.
Na 7
jaar ben ik verhuisd samen met Don Juan en dan waren we helemaal
onafscheidelijk - dagelijks kwam hij mee naar het werk zodat hij niet
alleen moest zijn, samen lopen, samen wandelen, samen naar de winkel,
alles samen .. en dan was ons gezin helemaal compleet als we Daan, mijn
vriend, leerden kennen. Vanaf die dag waren we een gezin met drie en
vanaf moment één had Donne direct een tweede baasje gekozen.
Onafscheidelijk en onvoorwaardelijke liefde zijn de woorden die het best
bij Don Juan passen - hij was een schatje, met een eigen willetje maar
zo was hij helemaal perfect. Andere hondjes die hij niet kende, vond hij
soms wat moeilijker om contact mee te maken en durfde hij zich wel al
eens boos te maken maar dit was dan vooral om zijn gezin te beschermen
en om te laten zien 'kijk eens hoe stoer ik ben' - we hebben hem vaak
gezegd 'aub Donne die hond is 3 x zo groot als jou' maar opgeven ? Nee
hoor, dat is een woord dat Donne niet kende.
In
Mei 2022 is dan een eerste moeilijk moment geweest - Donne was al een
tijdje minder goed en wou niet eten; dan waren we zeker dat hij ziek
was.. en na een echo bij de dierenarts bleek dat hij een vlekje had op
zijn milt. Na een geslaagde operatie was het vlekje weg en was het
verslag: "volledig curatief bij verwijdering" - Don Juan is zo sterk
geweest en heeft alles gedaan om nog terug te zijn bij zijn gezin, zijn
thuis. Don Juan heeft gevochten om terug bij ons te zijn en amai dit is
gelukt, ik denk echt dat ik mag zeggen dat hierna zijn mooiste jaren
zijn gekomen. Samen met ons drie wonend op ons appartement, Don Juan
zijn favoriete thuis want we gingen dagelijks zoveel wandelen en hij
moest nooit meer alleen in het donker naar buiten.
Zoveel
hebben we samen gedaan ; uitstapjes naar zee, naar de ardennen, naar de
boot in Nederland, samen op vakantie naar Italië, samen naar de Vogezen
.. alles zolang we maar samen waren. Maar naast al deze prachtige
momenten hebben we sinds mei 2022 ook veel dierenartsen gezien - elke
keer heeft Don Juan gevochten en was hij zo sterk - opgeven kende hij
niet. Tot wanneer in december 2025 de pijn het heeft overgenomen -
opnieuw een echo waar we weer het verschrikkelijke nieuws kregen dat er
opnieuw een plekje te zien was - alleen wisten ze niet waar de tumor
zelf was. Op 12 februari 2026 kwam dan de aanval die niemand had zien
aankomen en waar Donne zo tegen had gevochten maar de eerste
epilepsieaanval was erdoor gekomen - de tumor in zijn hoofdje was te
groot aan het worden. Na nog een bezoek bij de neuroloog en aangepaste
medicatie hebben we samen nog veel mooie momentjes gehad .. tot die ene
dag .. vrijdag 27 maart 2026 - dan was de aanval die Don Juan niet meer
kon winnen.. Don Juan had een strijd die hij niet kon winnen maar hij
heeft alles gedaan om zich niet gewonnen te geven - hij heeft gevochten
tot de laatste dag , letterlijk en figuurlijk want zelf op zijn laatste
dag deed hij toch nog even stoer tegen een ander hondje tijdens onze
laatste ochtendwandeling. Het was veel te vroeg en zelf ook onverwacht,
we hadden net nog heel ons weekend gepland zodat we altijd samen waren
.. Maar ik geloof dat we nu nog altijd samen zijn.
We
hebben van Don Juan zoveel meer gekregen dan ik ooit had durven dromen -
Don Juan is voor altijd deel van ons gezin en wij gaan nooit vergeten
dat Don Juan ons heeft geleerd wat echte liefde is. Don Juan leeft voor
altijd verder bij ons ❤️
De
foto's tonen ook nog veel beter aan wat voor een geweldig en
onbeschrijfbaar hondje Don Juan is - ik wil met deze tekst nog zoveel
meer zeggen en vertellen hoe perfect, zelfs met zijn imperfecties, Don
Juan is maar woorden komen tekort om te de liefde van en voor Don Juan
te beschrijven ❤️
Donneke, we zien u graag en we zijn voor altijd samen ❤️




Geen opmerkingen:
Een reactie posten