Mijn lief klein meidje,
Begin deze week zat je nog heel even in de Buggy om het
laatste restje angst te overwinnen tijdens het begin van een wandeling.
fotoIMG 00745.
Na amper 5 minuten wilde je er uit, en mocht af en toe al
een stukje loslopen..
Het loslopen beviel je zeer goed, daarbij gaf je me
voldoende vertrouwen dat dit verantwoord was, want na 1x roepen kwam je direct
weer terug.
Maar sinds gisteren had je de Buggy niet meer nodig en mocht
je voor de allereerste keer de Ultieme Vrijheid proeven en zo te zien smaakt
dit naar meer!
Je blij gezichtje spreekt voor mij boekdelen!.
Verdwenen is je trauma van 4 jaar leven in een kooi en
mishandeling.
Mijn hart smelt van geluk als ik je zie genieten, dollen,
rennen en spelen met Jody en Maggie-Mae.
Ik had trouwens niet verwacht dat je zo hard kon rennen op
je korte beentjes, in die zin, je haalt Jody makkelijk in.π₯°π₯°.
Maar ach lieve schat, ik ben je zo dankbaar dat je mij nu
volledig vertrouwd!
Dit blijkt wel uit het feit dat op het moment je
honderden meters van mij verwijderd bent, heerlijk rennend op het Groninger
platteland, je me toch steeds in de gaten blijft houden en mij na 1x
roepen volop in mijn armen vliegt en ik vele kusjes van je krijg.
Mijn lief meiske, vanaf dag 1 dat je bij me kwam ben ik
altijd blijven wensen en dromen dat we samen jouw angst zouden doen kunnen
vervagen.
Welnu, ik hoef niet meer te dromen want mijn wens is
inmiddels in vervulling gegaan!
Mijn lief klein meidje, uiteindelijk ook voor jou:
Vrijheid, blijheid!
Lieve groeten van Jody,Maggie-Mae, Marie-Belle en mammie
Tieske.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten