Pancho is nog steeds bij mij en het gaat heel goed met hem. Hij weegt ondertussen 35 kg. En is niet dik hoor, maar wel erg gespierd vanwege het vele rennen en lopen. Hij is twee keer erg ziek geweest, met hoge koorts, maar gelukkig weet de dierenarts wat hij moet doen en dan knapt Pancho weer snel op. Het is iets met de bronchiΓ«n, longontsteking achtig. Pancho is allergisch voor bepaalde antibiotica.
Op
dit moment is hij helemaal okay. We gaan iedere dag 4 km lopen in Het bos en
daar geniet hij samen met Paco heel erg van. Paco is nu zo relaxed dat hij
altijd los kan lopen. Er was mij verteld dat hij zijn leven lang nooit los zou
kunnen lopen. Nou nu wel dus. Pancho loopt op bepaalde plekken ook los. Wat
dieper in het bos waar het niet zo druk is en waar geen wegen in de buurt zijn.
Pancho rent dan als een dolle speelt met andere honden als die dat ook willen.
( en als hun baasjes het goed vindenπ«£)
Pancho
gaat nooit ver en komt iedere keer zich evenmelden bij mij. Bij paarden,
crossfietsers, hardlopers etc. moet ik hem vasthouden want hij wil er
achteraan. Die snelheid triggert hem enorm. Dus ik moet altijd goed opletten
als hij los is of er ook zoiets voorbij komt. Pancho is niet erg
getraumatiseerd in tegenstelling tot Paco die dat heel erg wel is. Pancho is
ook geen bange hond en ‘staat ervoor’ als het moet wezen. Honden die niet
aardig zijn en agressief laten Paco op zijn rug liggen maar Pancho heeft de
intentie van ‘kom maar op ik lust je rauw’ toch is er tot op dit moment geen
incident geweest want ik houd hem dan bij me en dan moet ie luisteren ook al
gaat dat met frisse tegenzinπ ik ben hem aan het leren
zich niet druk te maken en dat gaat ook steeds beter.
Pancho
zal nooit zelf een hond onvriendelijk bejegenen, hij wil spelen met alle honden
groot en klein.
Pancho
is gek op zijn beloningskoekjes en dat helpt mooi. Paco geeft er niks om.
Binnen
in huis zijn beide honden zo relaxed, de bank is van hen en ik moet maar een
plekje zoeken πmaar ze schuiven wel op voor
me hoor.
Pancho
is heel lief en zachtaardig. Komt iedere halverwege de nacht bij mij slapen
terwijl ze hun eigen Palletkussen met deken hebben. Paco komt tegen de ochtend
achter op het bed liggen en soms onder de deken.
Hij
is erg waaks , Pancho, Paco ietsje minder
en
kan flink blaffen maar dat geeft niet hier. Paco gaat blaffen als hij mij niet
ziet. Ik woon vrijstaand. Pancho is dikke maten met de katten en ze slapen vaak
samen. De beide honden zijn als broers en hebben nooit ruzie, ook niet met
eten, al steelt Pancho regelmatig van Paco. Mee in de auto vindt hij fijn, maar
ik ga bijna nooit met ze weg. Vind het eng met de honden over de snelweg. Stel
dat er wat gebeurt, moet er niet aandenken.
Ik
heb oppas als ik echt verder weg moet, maar dat is niet vaak. Vakantie
hoeft van mij niet, het is hier ook mooi. De honden kunnen niet lang alleen
zijn. Pancho gaat aan meubels knagen en ze verscheuren samen tijdschriften.π«£ ik hou daar rekening mee en spray wat appelazijn op de
favoriete plekken. Dus het knagen valt mee en een tijdschrift is niet zo erg.
Ik moet wel oppassen met mijn post want die pikt hij als hij kan van tafel.
Papiertjes verscheuren vindt ie geweldig. Het is qua gedrag echt nog een jonge
hond. Ik heb al menig plakwerk moeten verrichten als ie weer een
belangrijk bericht had verscheurd. Maar boos kun je er niet om worden hoor. Hij
is zoooo lief en hij heeft altijd zoooooo veel spijtπ€£ik moet er vaak om lachen en dan had ik het maar beter op
moeten ruimen. Het is echt een jonge’ uitvreter ‘ en nu en dan ondeugend,
maar nooit zo erg dat ik boos zou worden.
De
honden zijn allebei zo lief en trouw, ze zijn mijn maten en ik moet er niet aan
denken dat ze er niet meer zouden zijn.
Helaas
is mijn pincher Isoe er niet meer. Zij was op twee maanden na 19 jaar en
helemaal op. Ze probeerde het wel maar kon niet meer op haar benen staan. Ze
was absoluut de baas. Toen ze overleden was heeft Pancho afscheid genomen. Paco
wou er niets van weten, die vond het doodeng.
De
mensen hier en mijn familie lachen zich rot om mij en mijn ‘jongens’. Ze noemen
Pancho een rat op steltenπ. Maar iedereen is gek met
hem en ook met Paco. Pancho is wat meer toegankelijk en in voor lol maken. Paco
is erg verlegen en bescheiden.
Het
gaat dus goed, maak je geen zorgen en menig een hier zegt dat de honden een
fijn leven hebben hier. Ik zeg altijd dat ze dat zelf zouden moeten kunnen
bepalen en het niet aan ons , mensen is om te beoordelen maar ik doe mijn best.
Je
mag altijd langs komen hoor. Ik heb ook steeds nog regelmatig contact met het
opvang tussenadres en ze zijn hier een paar keer geweest.








Geen opmerkingen:
Een reactie posten