We zagen hem in de een
van de ontelbare kooien in het dodenstation. Zijn hoofdje triestig en
zijn oogjes diep verzonken tussen de vele littekens in zijn aangezicht. Hij zag er vreselijk uit en
wij dachten dat het Leishmania was, want dat was ons verteld.
Deze verloren opgegeven ziel maakte geen schijn
van kans...
Wij namen hem mee maar na onderzoek in onze kliniek werd bevestigd dat hij geen Leishmania had, en bleken de vele littekens in zijn gezicht oude brandwonden te zijn. Een zieke geest heeft hem in zijn aangezicht brandwonden bezorgd en verder sterk verwaarloosd. Als gevolg heeft Rey hierdoor een rugzakje… Hij was graatmager, en is in het begin wat gereserveerd en teruggetrokken, hij durft zichzelf niet gelijk te geven.
Wij hopen zo dat er toch iemand zijn wil en inzet wil geven aan Rey, zeker weten dat hij jouw trouwe metgezel zal worden... Laat ons samen ons best doen om hem ergens thuis te laten komen, het is hem zo gegund!
Meer informatie over Rey vind je hier.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten