Neptun na beurt van de kapper

Hij voelt zich weer super!!

Onze Tuur bij de kapper

Wat een mooie ogen heeft Tuur en wat is hij een scheet.

Steamy

Blij zijn wij met ons 'lot uit de loterij' in de vorm van Steamy.

En wat zijn we trots dat Boogie haar ook heeft geadopteerd en ons meehelpt opvoeden ;-)

Steamy zat versteend in de Kennel vanuit het vliegtuig. Ik heb haar naar de auto moeten dragen. Ze kwam pas laat aan en na een uurtje 'ontdooien' moesten we toch echt gaan slapen. Gelukkig lag Boogie naast haar. Elke dag heeft ze reuze grote stappen vooruit gedaan en is Steamy van een heel bang hondje veranderd in een geweldig grappig, gezellig, lief en fijn hondje. Ze is nu zo goed als zindelijk, kan al zitten, liggen, op haar plaats op commando en is erg lief voor de kinderen. Steamy hoort echt al helemaal bij ons en ze is er pas 1,5 week.

Donatie spulletjes van a.s. adoptanten !

Toen onze huisbezoekster bij Marja en John kwam i.v.m. de adoptie van Dundy, kreeg zij een onderstaande spulletjes mee voor de Refugio in Spanje!!!

Deze waren bij elkaar gespaard door de fam Pijnenborg, fam Mous, Diny, Marjolijn, Sandra en Denise.

Namens de de hondjes in Spanje heel hartelijk dank hiervoor!!

 

Chica en haar vriendjes.

Chica is zo'n dolgelukkige hond geworden! Ze vind alles leuk en is overal goed in. Behendigheid, over de hoogste dingen heen springen en in bomen klimmen. We doen nu een Cursus speuren met haar en ze is geweldig goed, ze pikt de sporen heel snel op en vind het "slachtoffer" binnen "no-time" ze blijft ook bij het "slachtoffer" tot ik eraan kom zo lief! kortom ze is een SUPERHOND!!!! en de cursus speuren is zeker aan te raden! Het is in het Amsterdamse bos(http://www.dogsandpeople.nl/)

Hier nog wat filmpjes.

Filmpje 1 klik hier.

Filmpje 2 klik hier.

Hoe gaat het nu met Rufus vh William?

Het  heeft lang geduurd maar ik vind het leuk om een berichtje
voor het Blog te schrijven over ons hondje Rufus  ( William 5283)
Rufus is volgende maand een jaar bij ons en het gaat hardstikke goed met hem .
Het is een vrolijk ondeugend heel lief hondje en we zijn helemaal
verknocht aan hem, beetje ons kindje nu de kinderen de deur
uit zijn.
De adoptie procedure is eigenlijk heel goed gegaan en in April mochten
we hem op Schiphol ophalen.
Z'n algehele conditie was toen niet zo goed, hij was erg mager en had
pilletjes bij zich tegen het hoesten.
Al gauw bleek dat hij niet tegen het eten hier kon want hij kreeg erge
jeuk en werd van achteren en onder z'n kin helemaal
kaal. ( Misschien toch te hoogwaardig voer na z'n schrale eetgewoontes
in  Spanje)
Daar schrokken we toch wel van, en hebben ook nog aan Leishmania gedacht.
Hij is door de dierenarts op een dieet gezet en nog een keer op
Leishmania getest.
Dit is allemaal gelukkig goed uitgepakt,  hij heeft z'n haar weer
terug en met de jeuk gaat het ook veel beter.
Zijn  vacht ziet er nu hardstikke goed uit en is veel voller, hij is
ruim 2 kg. aangekomen en dat ziet er goed uit.
Het is een renner, ik denk vaak dat er  GALGO bloed in hem zit, als je
hem ziet sprinten,  fantastisch om te zien.
De mensen moeten altijd lachen als ze dat zien.
Een minpuntje is dat hij niet kan loslopen in het gewone woongebied,
want zodra hij buiten is, steekt z'n zwerverinstinkt de kop op.
Hij kan dan z''n ei niet kwijt, en ik probeer dan ook zo veel mogelijk
naar het natuurgebied in de buurt te gaan, daar durf ik hem los
te laten en kan hij lekker rausen met andere honden.
Wat erg leuk is,  is dat mijn zoon het zo leuk vond dat hij en z'n
vriendin ook besloten hebben om een hondje te adopteren
en zo deed  Gizmo  ( bij jullie Suarez)  half  December z'n intrede bij ons.
Die hebben we in Eindhoven opgehaald.
Ik pas op als zij moeten werken en dan heb ik 2 Rakkers in huis.
Ze lijken Qwa karakter veel op elkaar en gaan stoeiend door de kamer
We gaan in het voorjaar weer lekker naar de camping aan het strand en
dan kan hij weer lekker over het strand scheuren.
Hieronder nog wat foto's.

een poot van  Rufus  en  Gizmo, en groetjes van Ingrid en Willem  de Jonge

Bertrand kreeg ook eens bezoek

Onze lieve Bertrand, die al zo lang bij ons zit, kreeg een speciaal bezoek,

uit Denemarken, ..

Hij was de Koning te rijk, wilde alleen maar knuffelen, en knuffelen,

hij is een stevige jongen maar een hart van goud,

met mensen is ie gewoon super,... hij slaapt nog steeds met de schoen van zijn oude baasje,... die niet meer naar hem omkijkt, echt zielig,...

Fabienne

 

NAYA

Naya, heeft het niet getroffen, haar baasje kreeg een auto ongeluk en moest worden opgenomen op intensive care.

Hij smeekte zijn hondje te houden tot hij weer beter was, maar stierf na enkele maanden aan zijn verwondingen.

Zijn grote wens was dat Naya gelukkig zou worden, maar geen van de familieleden wilde deze wens waar maken.

Dat is nu een belofte aan ons om te voldoen.

Sindsdien is NAYA bij ons. Het is een hondje dat enorm gehecht was aan haar baasje, kwam de eerst maanden niet uit het hok, maar bleef hoopvol wachten op de terugkeer van haar best vriend. Trouw en met geduld heeft ze nog steeds die hoop. 

Naya is een beetje verlegen en wil alleen maar op schoot zitten en bij de mens zijn. Het beste zou een gezin zijn zonder kinderen omdat zij graag altijd aan je zijde wil zijn. Zo een hondje is het, met andere honden is ze heel erg sociaal, heeft een zacht en goed karakter en heeft nood aan een nieuwe thuis, waar ze een centrum van vriendschap wil zijn. 

Aan de zijde van haar nieuwe baasje.

Fabienne

 

Nieuwe Flyer maart 2013

Lieve mensen, wilt U een poster voor het raam hangen of ergens in een winkel waarop onze honden die in opvang zijn wilt promoten, klik dan op deze link en print de poster die weer met veel liefde door "onze" jongste medewerker gemaakt is.

Bericht van Tieske

Hallo lieve dierenvrienden,

Welnu,” Michael Jackson” is weer boven water…..

Zoals jullie misschien nog weten is dat ik sinds september vorig jaar wederom de diagnose borstkanker kreeg met alle gevolgen vandien.

Nu een borstamputie en daarnaast nog zes chemo kuren.i.p.v 12 jaar terug een borstbesparende operatie en 36 x bestralingen.

Afijn, het goede nieuws is dat ik afgelopen maandag de laatste chemo heb gehad, dus daar ben ik, met alle bijwerkingen, vanaf.

En nu, nu zit ik aan de keukentafel en laat mijn gedachten gaan, en ik vraag me af, was de afgelopen periode erg?? Nee, ECHTerg vond ik dat mijn vorig cockertje om onverklaarbare redenen ineens is overleden.

Vond ik dit jammer van mijzelf?? Nee, wat ik ECHT jammer vond was het feit dat mijn konijntje ineens verlamd was, wat gelukkig weer in zijn geheel is hersteld.

Rijst mij nog 1 vraag, wat vind ik er zelf van dat ik weer kanker had ….

Welnu lieve dierenvrienden, oke, het was soms niet makkelijk, maar ik zie mijn leven als een huis.

Voor de tweede keer werd mijn huis afgebroken, de eerste keer stonden er nog muren, maar de tweede keer was daar alleen nog een fundering.

Gelukkig is het een sterke fundering, want daarop wordt mijn nieuw huis gebouwd en,… de eerste steen is gelegd, en het wordt een prachtig mooi huis!!!!

Waar ik erg dankbaar voor ben is dat ik, ondanks dat ik soms erg ziek was van de chemo, nog steeds de energie mocht krijgen om mijn paarden, konijnen, vogels, en..natuurlijk mijn cockertjes de verzorging te geven die ze nodig hadden en hebben.

En natuurlijk, alle lieve vrienden om mij heen die mij hebben gesteund in woord en daad,mijn lieve vriend Harry, die zich meer zorgen maakte dan ik, en vooral ook Ineke Jongeleen, mijn dikke vriendin die ik mocht leren kennen dankzij Ace.

Maar……uiteindelijk, mijn drie cockertjes, die mij in ALLES hebben gesteund, gewoon eenvoudigweg door hun aanwezigheid………

Kortom, ik ben een zeer gelukkig mens en kijk met vol vertrouwen naar de toekomst, ik heb er zin aan!!!!

Allerliefste groeten van Tieske, Jordy, Joey en Jaimy.

Reacties altijd welkom!!!!

Wetenswaardigheden over de Bodeguero's

Ik dacht zoals veel mensen met mij dat Bodeguero's een soort Jack Russells waren maar onderstaand verhaal bewijst bijna het tegendeel. Lees het eens en misschien dat U onze Bodeguero's een kans op een fijn thuis wilt geven.

De Bodeguero als huisgenoot. De Bodeguero heeft veel energie, beter gezegd levenslust, en staat dan ook altijd klaar om te gAAAAAn, jaaaaaaaah!!!  Het is tenslotte een werkhondje!  Gemaakt om alert, beweeglijk, oplettend,en supersnel te zijn. Het is geen zenuwlijer, hij wil er gewoon op uit! Het is dus vooral geen hondje voor luie mensen,want er moet iedere dag flink mee gelopen ,gespeeld en gerauschd worden! Anders wordt ie niet gelukkig. Hij wil niets liever dan met u de hele wereld verkennen, gun hem dan ook deze kans,al kan het best zijn dat ie in het begin nog overal aan moet wennen,en u krijgt het blijste hondje van de hele wereld!   Eenmaal gewend vind ie alles fantasties!!! En ja, ook de bodeguero glimlacht!!  Let wel op:het is en blijft een jager, al worden ze vaak in het asiel achter gelaten omdat ze dit niet goed doen,het instinct zit erin. Laat hem dan in het begin als u hem nog niet zo goed kent, alleen los op veilige stukken,waar u hem goed kan zien. Beter op het strand dan in het bos,bv!   Gewoon blijven wachten,hij komt terug! De Bodeguero is een zeer intelligent en sterk hondje, en ook een heel lief en aanhankelijk hondje. Hij heeft een mooi stevig, lekker compact gespierd lijfje, op mooie hoge elegante pootjes,en een lekker glad velletje. En dan zijn prachtige bat-man koppie! het is een echt knuffelbeertje!

Net als de Podenco en de Galgo is de Bodeguero nog een heel oorspronkelijk hondje,dat weinig (leuk) kontakt met de mens heeft gehad. Ook het leven in huis kennen ze nauwelijks, al bevalt ze dat al snel! Het zijn in feite nog echte honden, laat ze dat dan dan vooral ook kunnen zijn en u hebt er een heerlijke lekkere gekke, superlieve en trouwe vriend voor het leven aan!

Bron:http://www.dogsinneed.nl/index.php/nieuws/348-een-onbekend-ras-in-nl-de-ratonero-bodeguero

DANI, in Algeciras, zoontje van TANZANITA

DANI, je kan niet zeggen dat hij de zoon niet is van TANZANIA,...

 

Dit is Mama Tanzanita

En hieronder zoon Dani.

 

Geadopteerde honden maand Februari 2013.

In de maand Februari zijn 55 !! honden geadopteerd !!

Staat Uw hond hier ook bij??

Berichtje van Robin.

Vanwege zijn korte pootjes is Robin niet zo gek op sneeuw als Jolie. Maar hij is een dappere stappert en trotseert sneeuwval gelaten. In dagen met koude en stevige wind, vonden de hondjes het prima om in onze tuin uitgelaten te worden en daarna weer in de warme huiskamer. Robin heeft zich inmiddels ontwikkeld als komiek. Wanneer wij lunchen met 2 boterhammen waarvan 1 steevast met kaas, zijn beide hondjes zeer geinteresseerd. Reden is: zij krijgen altijd een dun plakje kaas. Robin maakt er echt een voorstelling van. Vanaf 13 hr staart hij mij (als verzorger van de lunch) strak aan en wanneer ik niet reageer (opzettelijk) dan gromt hij zachtjes. Als ik dan opsta om de lunch te bereiden maakt hij een komisch dansje door de kamer. Dat hij herhaalt wanneer ik met de gewenste kaasplakjes kom. Zeer grappig! Zelfs Jolie, anders veel flegmatieker, maakt nu sprongetjes in de lucht. Een dagelijks ritueel waar wij veel plezier aan beleven, en de hondjes ook. Eenzelfde ritueel ontvouwt zich wanneer wij een winterse wandeling met de hondjes achter de rug hebben en weer in het warme huis zijn teruggekeerd. Ze krijgen altijd een beloning (van verantwoord hondenvoedsel). Robin voert dan weer zijn toneelstukje op. Een paar keer per maand krijgen de hondjes vlees van het merk Rodi (diepvries). Als wij vragen of de hondjes Rodi willen, danst Robin de hele kamer door, Jolie kwispelt alleen. Robin is nog steeds de lieveling van onze buurmeisjes. Hij is veel aaibaarder dan wispelturige Jolie. Maar we zijn erg gelukkig met onze beide hondjes.

PAYO, telkens als zijn baasje passeerde kreeg ie stokslagen

Mensen in de buurt zagen het een tijdje aan. Eerst zagen ze een pupje spelen met de kinderen, lief en plezant om hun heen. Tot de pup iets van 5  maanden was en dus geen pup meer. Toen hing hij aan de ketting en wilde daar uiteraard niet blijven. Huilde en jankte als elke jonge hond dat zou doen. Zijn baasje sloeg hem telkens weer met een stok tot bloedend toe. Langzaam maar zeker huilde Payo niet meer. Hij kroop in elkaar als hij de man nog maar zag, probeerde niet meer te bestaan. Maar ondanks dat hij zich rustig hield sloeg de man toch dagelijks op het jonge hondje, Tot één van de buren vroeg om het hondje aan hem te verkopen, want gratis geven deed hij niet. Zo kwam deze arme stakkerd bij ons. Hij is de eerste dagen een rietje geweest, bang en grote bange ogen. Nog steeds is hij wat wij een geslagen hond noemen, down, onwennig en bang van elke stok die om hem heen komt. Verder is hij een hondje dat liefde nodig heeft en opvoeding. Vooral mensen die hem een leven willen geven waar geen stokken of mensen zijn die het niet kunnen opbrengen hem gelukkig te maken. Een mishandelde hond vraagt tijd en geduld, maar toch ook regels en normen in huis. Ze hebben iemand nodig die hen lief heeft maar ook die hem laat voelen wat kan en niet kan. Vaak nemen mensen een mishandelde hond in huis uit medelijden. Dat is geen goede start. Er goed over nadenken, weten dat in het begin het erg kan tegen vallen. Hij kan langzaam gaan aanpassen maar het kan ook jaren duren. Hij kan dingen gaan stukbijten of leert heel vlug dat dit niet mag.

Geef jezelf de tijd om rustig na te denken over een hondje als Payo. En als je beslist het hondje te adopteren, dan kan het niet meer fout gaan, maar kijk eerst in zijn mogelijke aanpassing en dan , dan kan hij komen. Dan krijgt hij een echte tweede start.

Fabienne

 

Zwangere mama gered,...Pearl

Pearl, haar foto ging over vele landen heen nadat iemand haar opmerkte in het dodingstation van Cartama.

Velen zagen de nood, maar gingen er niet heen. De confrontatie was te groot, maar haar leven hing aan een zijde draadje. En ook het leven in haar groeide woekerend voort. Nauwelijks eten, stress en de dood hingen boven haar hoofd. Gedumpt als een stuk vuil, vergeten alsof ze nooit bestaan had. 

Haar puppy´s hebben we geaborteerd. Teveel sterven in onze handen, teveel krijgen geen kans op een veilige haven, te veel gaan heen zonder liefde of waardering te hebben gekend.

Mama hebben we Pearl genoemd, een pareltje onder de honden, een zachtaardige gelaten karakter die ondanks de vele miserie die ze kende een dankbaarheid toont en je hele gezicht aflikt. Ze verwerkt nu stilaan alles bij ons, is rustig en stil,  kijkt je aan met die mooie trouwe ogen. Het is voorbij. Laat het achter je lieve schat. Jouw mandje staat ergens gespreid, zeker weten, en dit keer ééntje van goud. 

Fabienne