Aankomst honden 13 april op Schiphol.

Aangekomen zijn Fred, Azahar, Inema en Brisca. 

FRED

Azahar

INEMA

Brisca en Inema

Brisca

Fred en Azahar

Pongo

Pongo is op 23 november 2013 naar Nederland  gevlogen en heeft het inmiddels erg naar zijn zin. 

PONGO is bij ons erg op zijn gemak.

En we zijn erg blij met deze jongen. 

VERA EN RUUD! 

Juanita, roepnaam Nita

Nita is nu 1 jaar bij ons en is 1 jaar en 4 maanden oud.

Het gaat nog steeds prima met Nita. Ze is echt superlief, zachtaardig, vrolijk en gelukkig ook heel gezond.

Ze is zeer sociaal naar mensen en is tegen groot en klein enthousiast en lief, nooit grommen of afwerend doen en zeker nooit bijten.

Ook naar katten is ze enthousiast en lief; dat vinden onze eigen katten prima, die spelen met haar, maar voor vreemde katten kan ze wat té enthousiast zijn. Ze rent er dan graag op af en zal ze niets doen, maar veel katten zijn daar natuurlijk niet van gediend.

Aanvankelijk was ze voor vreemde honden nog wat bang, maar gelukkig gaat dat nu langzaamaan steeds beter. In haar eigen vertrouwde omgeving en tegen de honden die ze kent is ze heel enthousiast en dan wil ze graag spelen. In een vreemde omgeving of in het park, als er veel honden bij elkaar zijn, is ze nog wat onzeker en wil dan nog wel eens wegrennen, wat voor andere honden soms juist een trigger is om er achteraan te spurten. Maar de laatste tijd begint ze te begrijpen dat als ze er echt geen zin meer in heeft, dat ze dan ook wat van zich af kan blaffen en dan stopt het jagen meestal wel. Gelukkig heeft ze hier in Nederland nog nooit een echt slechte ervaring gehad met andere honden. Eigenlijk wil ze juist graag spelen met andere honden en als haar speelkameraad niet te ruw is vindt ze het heerlijk om achter elkaar aan te rennen.

Ze heeft een ongelofelijk uithoudingsvermogen en kan, ondanks haar wat kortere pootjes, ongelofelijk hard rennen. Op Texel rent ze de hele dag buiten rond en heeft geen enkele moeite om onze paarden bij te houden als we een stukje gaan rijden. Ze legt de afstand wel 4x af, duikt onderweg graag even in de sloot om een stukje te zwemmen en als we dan weer thuis komen is ze eigenlijk nog niet moe en komt vrijwel meteen weer met één van haar speeltjes om ons uit te dagen voor een spelletje.

Ze is dol op apporteren, dat hebben we haar niet hoeven leren, dat deed ze al snel uit zichzelf en dat kan ze eindeloos vol blijven houden.

Wel een probleem is, dat ze een sterk jachtinstinct heeft en als ze maar iets ziet of ruikt dat op een haas lijkt vliegt ze er achteraan. Dan kan je roepen wat je wilt, maar dan is ze voor alles verder blind en doof en telt alleen die haas nog. We zien haar dan als stipje over de velden achter ons huis rennen, gelukkig een gebied zonder verkeer. Uiteindelijk komt ze dan wel weer naar huis, als ze heeft begrepen dat die haas toch nog wat sneller is dan zij. Op dit moment, het voorjaar, barst het van de hazen in de velden achter ons huis, die achter elkaar aan huppelen en met elkaar "boksen" en spelen. Dus is er veel voor haar om achteraan te rennen: als ze de ene kwijt raakt ziet ze alweer een volgende om achteraan te gaan. Gelukkig levert het op de velden bij ons huis geen gevaarlijke situaties op en komt ze altijd weer naar huis. Maar in de duinen kan ze dus voorlopig nog niet los lopen (wat overigens ook eigenlijk niet mag).

Ik hoop wel dat dat jachtinstinct iets minder wordt als ze wat ouder wordt en dat we dat iets beter onder controle krijgen. Bij onze vorige hond was dat na een aantal jaren geen probleem meer, toen ze begrepen had dat ze een haas toch nooit inhaalde, maar Nita is wel heel erg enthousiast, dus ik weet niet of zij het uiteindelijk ook opgeeft.

Verder luistert ze eigenlijk wel redelijk goed. Het is een slim hondje en ze leert snel. Dankzij beloningssnoepjes komt ze graag en snel naar je toe en al heel snel had ze door dat ook het hondenfluitje betekent dat ze naar ons toe moet komen. Heel handig op Texel, waar door grotere afstand en harde wind het roepen nog wel eens tegenvalt. Zo'n fluitje draagt toch wat verder.

Doordat ze zoveel energie heeft is het wel een hond die veel beweging en afleiding nodig heeft. We zijn de halve week op Texel en daar kan ze eindeloos rennen en graven en is er van alles te beleven. De andere helft van de week zitten we in hartje Amsterdam, dus dat is echt het tegenovergestelde. De eerste dag in Amsterdam is ze nog moe van Texel en ligt ze vaak moe en voldaan in haar mandje te slapen. De dagen daarna moet ik liefst wel iedere dag met haar naar het Vondelpark, zodat ze daar lekker kan hollen, want in de buurt van mijn huis moet ik haar aan de lijn houden met al dat verkeer. Als het een dag niet lukt om naar het park te gaan wil ze thuis eindeloos spelen en apporteren, om haar energie kwijt te raken. Het is beslist geen hondje voor een bovenwoning in de stad: ze moet echt veel beweging en afleiding hebben, anders raakt ze gefrustreerd en gaat ze klieren.

Ik ben veel thuis en zeker in het begin liet ik haar bijna niet alleen thuis. Als het even kon nam ik haar mee. Maar soms kan ze echt niet mee en moet ze toch even alleen thuis blijven. Dat vindt ze niet leuk, maar dat gaat wel goed. In het begin had ik een bench, waar ze 's nachts in sliep en waar ze in ging als ik even weg moest. Als pup had ze anders wel de neiging om een schoen, slof, handschoen of trui van je te pakken en daarop te gaan kluiven, om toch iets van je in haar nabijheid te hebben als we er niet waren. Nu is de bench niet meer nodig en weggehaald en vervangen door een mand. Dat gaat eigenlijk altijd goed. Ze heeft natuurlijk altijd de katten nog als huisgenoot, dus helemaal alleen is ze nooit. Ik zorg wel altijd dat ze goed is uitgelaten en zich moe heeft gehold voordat ik wegga.

Als ik wegga geef ik haar vaak een kluifje, zodat ze wat te kluiven heeft als ze alleen is, maar dat bewaart ze eigenlijk altijd totdat ik weer thuis ben. Ze verstopt het in haar mand en als ik weer thuis kom wordt het opgegraven en eet ze het alsnog op.

Tot slot: ze is gelukkig goed gezond en tot nu toe nooit ziek. Alle testen op eventuele ziektes die ze vanuit Spanje kon hebben meegenomen waren gelukkig allemaal negatief, dus goed.

Kortom: een heel lief, vrolijk hondje met een gelukkige, blije baas.

We hopen dat we nog lang van elkaar mogen blijven genieten.

Groeten,

Nora

Als pup in Spanje

Onze mini rotweiler,...JESSIE,....

Flyer april 2014

Robin heeft weer een flyer gemaakt die U kunt gebruiken om in winkels e.d. op te hangen om zo hondjes, die in de opvang in Nederland en België zitten, onder de aandacht te brengen.

Klik hier om de flyer te kunnen afdrukken.

Aankomst 3 april vliegveld Eindhoven,

Aangekomen zijn : Chato, Farid en Claude, vluchtbegeleidster was Denise.

Chato

Claude

Farid

Onze Vincent van Gogh groeit,...

Het is een absuluut scheetje, een karakter van goud, leeft met een afgesneden oortje maar dat maakt hem niet minder knap !!!

 

 

Onze Vincent, fijne week aan iedereen, Fabienne

 

 

1 Jaar !!!

Tja daar ben ik weer, op de kop af een jaar hier en nu een rasechte Nederlander, een feestje waard dus!!

Het is me een avontuur zeg, een enkeltje richting Nederland en nu alweer een jaar geleden. Gek was ik niet want de zon had ik in mijn koffertje meegenomen. Dat hebben jullie toch wel gemerkt of niet.

Er is wel het nodige veranderd hoor. Eerst was ik alleen met de baas en Joepie de valkparkiet. Suf beest begint om 12 uur ’s nachts te zingen. Na wat heen en weer geruzie hebben we elkaar gevonden.

Ik ben van het rustige type, houd van een lange wandeling en af en toe jagen. Lekker knuffelen maar zwemmen is helemaal troef.

Ik woon helemaal ideaal wat dat betreft, links is het natuurgebied Carisborg, rechts het Berenbos en naar onderen rivier de Worm. Ik kan dus bijna alle kanten op. Drie keer per dag, soms vier een lange wandeling die helaas steeds korter worden door de dag. Denk dat het baasje dan moe begint te worden. Ik eigenlijk ook wel hoor maar dat laat ik niet merken.

Dan heb ik nog mijn vrienden hier waar ik graag mee omga, zoals Yrsa de patrijs, Darko de Collie en Michelle en Toepie de cockers.

En ja daar is River ook nog de ondeugd. Tjee wat een type is dat, zelfde merk als ik maar altijd dom aan het doen. Me aan de oren trekken, achter vogels aanrennen, jaloers als ik aan het zwemmen ben, springt als een kat en nog veel meer van die dingen. Ik weet me wel te beheersen maar hij…., hij heeft er nog niet van gehoord geloof ik. River kwam twee maandjes later aan, ook met een enkeltje. En toch is hij ook wel leuk hoor, en samen zijn we toch een teampje.

Oei daar komt de baas en die wilt niet dat ik achter de computer zit dus ik verstuur het nu snel en ben weg!

 

Groetjes 

                 

               Chester

 

PS

Vergeet niet mee te stemmen tegen de dodingstation in Spanje!!

Aankomst Eindhoven 12 april

Idoia, Girly en Tarita zijn gisteravond aangekomen en werden vol liefde door de adoptanten mee naar huis genomen.

 

Tarita

Op de voorgrond Idoia



Girly

 

Jody is nu geweldig xxxxx

Frodo

Op 10 januari ben ik in Eindhoven geland. 

Daar kwamen mijn nieuwe baasjes me ophalen.
Ik wist niet wat er allemaal gebeurde, dus ik stond helemaal stijf van de schrik. Thuis gekomen zag ik dat er nog een ace hondje was, Sterre. Ik was erg moe dus ik ben de eerste nacht direct gaan slapen.
Het duurde wel drie weken voordat ik een beetje gewend was. Mijn baasje en vrouwtje waren wel erg lief, maar ik begreep nergens iets van. Mijn vrouwtje liep heel veel met me buiten naar een bepaald plekje, maar ik durfde nog niet eens te ruiken. Plassen deed ik ook maar een keer per dag.
Maar moet je me nu eens zien. Ik ren, ik kwispel, ik speel en knuffel heel veel. Ik voel me nu erg gelukkig. Er wordt iedere dag met mij en Sterre gewandeld. We mogen los op de speelwei met andere honden.
We mogen mee op visite en ook ben ik al op vakantie geweest met mijn nieuwe roedel. Na een moeizame start wil ik laten weten dat het heel goed met mij gaat.
Trouwens, ik ben die knappert op de foto, die grote. De kleine naast me is Sterre. Mijn naam is Frodo.

Veel groetjes van Frodo, Sterre en de fam. Hendriks.

Noire

Hierbij stuur ik een foto van Noire, die ik Kenzo heb genoemd. 9 April  laat in de avond kwam hij op Schiphol aan en hij heeft ons hart direct gestolen. Buiten vindt hij het nog wel eng, maar we hebben de tijd. 

Veel liefs van familie Wouters en Kenzo.

Florian

Sinds vorig jaar november zijn wij de trotse eigenaars van deze grote man met z'n kleine hartje. Ongelooflijk hoe goed hij bij ons past, zelfs de katten zijn voor hem gevallen !
Het begon allemaal met een verlangen naar een hond. Dat verlangen was er al heel lang maar een pup paste gewoon niet in ons drukke leventje. 

Hmm, maar een volwassen hond dan ? Die al zindelijk is en geen pubertijd meer heeft ?
Via een collega zijn we op de site van ACE terecht gekomen en Florian bleek een gouden match te zijn. Ontzettend lief, hij luistert voor geen meter als hij los is ( mijn kinderen ook niet ) en heerlijk rustig in huis. Gelukkig loopt hij perfect mee naast de fiets ( kan ik nu, na een aantal malen in de sloot gelegen te hebben, zeggen ) dus hij krijgt zijn beweging toch wel.
Hij geniet van knuffelen, rijstcrackers ( mag vanwege een waarschijnlijk dierlijke producten-allergie niks anders tussendoor )en lange wandelen, eventueel naast de fiets.
In het begin was hij buiten wat schrikkerig - vooral harde geluiden en kinderen ging hij het liefst uit de weg - maar dat gaat allemaal al veel beter. Elke woensdag de jongste baas ( 12)  van school halen helpt daarbij. Dan ziet hij zoveel kleine ukkies en leert dat het niet eng is.
Groetjes van Florian en zijn baasjes ! 

 

 

Foto's uit de Refugio van Ace april 2014

Wat indrukken van de hondjes in de refugio van Ace. Zoveel leuke hondjes en zo goed verzorgd door alle mensen en natuurlijk de stagiaires. Maar een eigen mandje is natuurlijk nog fijner. En daar streven we naar.

Klik hier voor de foto's.

 
Ik ben al  aan het bedenken wanneer ik weer richting Malaga ga. Fabienne en alle medewerkers jullie verrichten wonderen geweldig!!
Erne 
Vrijwilliger

Hondjes op weg naar de speelweide

De refugio in Mijas heeft een aansluiting naar de speelweide, zodat Iedere dag rond 13:30 er een groep hondjes blij rennend op weg gaan naar hun speelweide. Ik heb een filmpje gemaakt van sectie 2 het was hun beurt die dag. 

Klik hier voor het filmpje. 

Dit filmpje is gemaakt door Erne Beckx die een paar dagen in Spanje is geweest.

Update Wiske.

Het is nu ruim acht maanden geleden dat wij Wiske ophaalden van vliegveld
Eindhoven. Inmiddels is zij al aardig ingeburgerd in onze roedel van vier
honden.
De derde dag dat we haar hadden heb ik haar al los gelaten en dat ging
meteen goed, dankzij mijn anderen honden. Omdat ze nog wat angstig is voor
grote honden zijn we op cursus gegaan. Het is nu al een stukje verbeterd.
Haar grote voorbeeld is Eskil, onze Toller, beetje bij beetje gaat ze zelfs
het water in.
Alleen eet ze alles wat los en vast zit en moet ze dat af en toe met
misselijk zijn bekopen. Jatten is ook een grote hobby van haar. Maar we
willen haar voor geen goud meer missen. Iedereen die haar tegen komt vindt
haar een mooi hondje en dat is ze natuurlijk onze Spaanse schone!

Hartelijke groeten van Gerard en Sonja Lacourt.