Het zat hem niet mee, niet voor hij bij ons was en niet nadat hij gered
werd. Hij was een goddelijk lieve hond en velen van ons waren dol op
hem, maar hij heeft nooit kunnen genieten van een echte thuis, hoe graag
hij dat ook had gehad.
Anton had gezondheidsproblemen en dat konden mensen er niet bij nemen.
Ze haakten telkens af, en weer gingen we het proberen, want hij
verdiende het zo. Zijn grote snoet was een zachte, lieve knuffel, hij
genoot van aandacht, hij genoot van bij je te zijn.
Gisterenmorgen was hij niet in zijn normale doen, en brachten we hem
naar de kliniek. Jammer genoeg slecht nieuws... Zijn nierwaarden waren
erg achteruitgegaan en ook zijn hartje klonk niet goed. En vanmorgen was
hij er niet meer, het was voor hem genoeg geweest…
Anton heeft bij vele mensen een print achtergelaten... We zullen hem ook
nooit vergeten, die grote jongen… Dank aan iedereen die hem hielp,
steunde bij zijn onderzoeken en met zoveel meer, aan de wandelaars die
hem zo liefhadden…
Hij is niet meer... Rust zacht grote jongen... 🧡
Geen opmerkingen:
Een reactie posten