Spaanse Natte Neuzen Nieuws: In memoriam Appa ( Gati Tres )

Lieve Appa,

Alweer bijna 6 jaar geleden kwam jij in ons leven. We zagen jou voorbij komen als 'Gati Tres' bij ACE en waren meteen verliefd. Lang wennen had jij na de lange rit uit Spanje niet nodig. Je kwam de reismand uit en begon meteen te knuffelen. Sindsdien heb je mijn zijde bijna niet meer verlaten. Je klom altijd op mijn schouder als een papegaaitje. Wat eerst met je grootte prima ging. Daarna werd het soms wat lastig, maar dat maakte jou niets uit.

Eerst leefde je samen met je Momo, maar door omstandigheden zijn wij samen in ons huisje geëindigd. Ondanks dat het even wennen en verdrietig was, hadden we elkaar. Elke ochtend samen opstaan, even knuffelen en daarna kon je de buren wakker gaan maken. Want ook daar kroop jij elke ochtend even door het kattenluikje heen om wat lekkers te krijgen. Daarna kwam je weer terug om verder te knuffelen. Miauwend kwam je door het kattenluikje weer naar binnen. Even laten weten dat je weer thuis bent en je weer geknuffeld kon worden. Ik wist, als ik 's avonds naar bed ga dan lig jij er binnen een half uur bij. Elke avond kwam je erbij liggen, het liefst zo dicht mogelijk tegen mij aan, en later ook tussen mij en mijn vriend in. Als wij te dicht op elkaar lagen, kwam je jezelf ertussen proppen zodat we allebei zo dicht mogelijk op jou lagen. Je was zo'n trouw beestje. Als ik thuis aankwam, met de auto, fiets of lopend, dan liep je vaak al naar buiten naar mij toe en liep je mee terug naar binnen. De buren wisten vaak wanneer ik thuis kwam, omdat jij dan al op mij af kwam gelopen. Mensen dachten soms dat jij een hond vermomd in een kattenlichaam was. Je had zoveel leuke gewoontes die jou zo uniek maakten. Een nieuwschierig beestje. Soms kwam je zelfs de douche ingelopen. Er leek niets wat jou afschrok, zolang je de nabijheid en veiligheid van je omgeving maar voelde.

Tot op een nacht ik wakker schrok, en jij leek te happen naar adem. Je lichaampje was al vrij snel slap. Eerste hulp mocht helaas niet meer baten, en daar had ik dan ineens jouw lichaampje in mijn handen. Het is moeilijk te bevatten dat je zo plots en zo jong uit het leven bent gerukt. Tegelijkertijd voel ik mezelf zo gelukkig dat ik jou bijna 6 jaar in mijn leven heb mogen hebben. Je was zo bijzonder en uniek. Jij hebt het elke dag zoveel mooier, leuker en liefdevoller gemaakt. Zelfs mensen die geen kattenliefhebbers waren, konden er niet aan ontkomen om jou leuk te vinden. Je hebt veel harten geraakt, en vooral de mijne. Daar zul je voor altijd een plekje hebben.

Lieve Appa, ik zal jou nooit vergeten en ben je dankbaar voor alles wat je in mijn leven hebt betekend. Ik mis je ontzettend, rust zacht Appa'tje ❤️