Even snel een
foute kerstkaart maken met Lamp als model. Hij vond het een geweldig idee. Ik
had net al zijn knuffels weggedaan, - omdat ik na de zoveelste opengereten
dichtgenaaide scheur eindelijk inzag dat knuffels voor nu (of voor nooit) niet
aan hem besteed zijn – zet ik een compleet intacte knuffelbeer tussen zijn
voorpoten. Wat een feest! Ik kon met brokjes zwaaien wat ik wilde, het oor
moest en zou eraf. Oké fair enough: een oor voor een oor. Konijn tegen beer.
Gelukkig had ik nog plastic hulsttakken. Plastic vindt hij niet interessant.
Lamp zat keurig stil, terwijl ik zorgvuldig de takken om hem heen legde.
Tevreden stond ik op om mijn telefoon te pakken. Zou hij op dit moment gewacht
hebben, inwendig gniffelend om mijn naïviteit? Ik zie hem er wel voor aan.
Blijkbaar zijn plastic takken nog leuker om te slopen dan een knuffelbeer
helaas. Flos, flos, waar is zijn flos?! Lamp kon weglopen wanneer hij wilde,
maar het podium wat hij kreeg smaakte te goed. Waar ik in mijn hoofd minder dan
een minuut over zou doen, was nu al een onderhandeling van meer dan een
kwartier. Het was genoeg. Ik was er klaar mee. Met een zucht ging Lamp achter
de props liggen.
Fijne feestdagen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten